Atlas sukulentów
Cereus 'Spiralis'
Cereus spiralny
CereusCactaceae
Łatwa uprawa
Cereus 'Spiralis', nazywany cereusem spiralnym lub kaktusem spiralnym, jest niezwykłą formą uprawną o żebrach skręcających się wokół osi pędu. Młode rośliny przypominają zielononiebieską śrubę, a starsze mogą rozgałęziać się u podstawy i tworzyć monumentalny, kandelabrowy pokrój. W handlu najczęściej występuje jako Cereus forbesii 'Spiralis', lecz dokładne pochodzenie i status tej nazwy pozostają nierozstrzygnięte.

Fot. Tangopaso · Źródło · domena publiczna (PD-self) — autor zrzekł się praw autorskich do utworu na całym świecie; tam, gdzie nie jest to prawnie możliwe, przyznał bezwarunkowe prawo używania utworu w dowolnym celu
- Rodzaj
- Cereus
- Rodzina
- Cactaceae
- Trudność
- Łatwa
- Tempo wzrostu
- Szybkie jak na kaktus kolumnowy, jeśli roślina ma dużo światła, ciepło, przestrzeń dla korzeni i prawidłowe podlewanie. W ciemnym mieszkaniu wzrost staje się słabszy i zdeformowany, dlatego nie należy przyspieszać go dodatkową wodą ani nawozem.
- Okres kwitnienia
- Najczęściej późną wiosną i latem. Termin zależy od temperatury, ilości światła, dojrzałości rośliny oraz przebiegu zimowego spoczynku.
- Typ wzrostu
- Wyprostowany i kolumnowy; z czasem rozgałęziony u podstawy, kandelabrowy
O roślinie
Pochodzenie
Pochodzenie kultywaru nie zostało wiarygodnie ustalone. Bywa łączony z Cereus forbesii, gatunkiem występującym naturalnie od Boliwii przez Paragwaj po północno-środkową Argentynę, oraz z materiałem uprawnym przypisywanym Brazylii. Cereus 'Spiralis' jest jednak formą utrzymywaną i rozmnażaną w uprawie, dlatego nie należy przedstawiać go jako osobnego gatunku o potwierdzonym naturalnym zasięgu.
Naturalne środowisko
Jako kultywar nie ma jednoznacznie udokumentowanego naturalnego stanowiska. Gatunki, z którymi jest wiązany, pochodzą z suchych i sezonowo suchych obszarów Ameryki Południowej, gdzie rosną w intensywnym świetle i przepuszczalnym gruncie. W uprawie najważniejsze jest odtworzenie szybkiego odpływu wody, dobrej wentylacji i wyraźnie suchszego okresu zimowego.
Wygląd
Tworzy grube, wzniesione pędy o niebieskozielonej lub szarozielonej powierzchni pokrytej woskowym nalotem. Pięć do dziewięciu żeber układa się spiralnie, nadając roślinie charakterystyczny, śrubowaty kształt. Wzdłuż krawędzi żeber rozmieszczone są jasne areole z krótkimi lub umiarkowanie długimi cierniami. Z wiekiem roślina może wypuszczać nowe kolumny u podstawy i przyjmować formę kandelabru.
Pielęgnacja
Cechy rośliny
Maksymalny rozmiar
W gruncie i ciepłym klimacie może osiągać około 2–4 m wysokości, a wyjątkowo więcej, przy średnicy pędu około 10–12 cm. W uprawie doniczkowej w mieszkaniu zwykle pozostaje znacznie mniejszy, ale nadal może z czasem przekroczyć 1–2 m i wymagać stabilnego pojemnika oraz dużej ilości miejsca.
Kwitnienie
Dojrzałe rośliny mogą tworzyć duże, lejkowate kwiaty otwierające się nocą. W uprawie domowej kwitnienie jest rzadkie i wymaga bardzo dobrego światła, odpowiedniego wieku oraz dobrze przeprowadzonego okresu spoczynku. Kwiaty są krótkotrwałe, ale efektowne i mogą osiągać kilkanaście centymetrów długości.
Kolor
Pędy są zielone, niebieskozielone lub szarozielone, często z delikatnym woskowym nalotem. Areole są jasne, a ciernie kremowe, żółtawe lub brązowe. Kwiaty są przeważnie białe z zielonkawymi lub różowawymi zewnętrznymi listkami okwiatu; dojrzałe owoce mogą przybierać czerwone lub purpurowe odcienie.
Toksyczność
Roślina nie jest powszechnie uznawana za toksyczną, lecz nie jest przeznaczona do spożycia. Ciernie mogą boleśnie zranić skórę, oczy lub pysk zwierzęcia. Ze względu na wysokość starszych okazów ważne jest również ustawienie ich w ciężkiej, stabilnej doniczce poza zasięgiem dzieci i zwierząt.
Ciekawostki
Regularny skręt powstaje, ponieważ żebra stopniowo zmieniają położenie wokół osi wzrostu. W obrocie handlowym funkcjonuje kilka nazw, między innymi Cereus forbesii 'Spiralis', Cereus peruvianus 'Spiralis' i Cereus validus 'Spiralis', co odzwierciedla nierozstrzygniętą historię tej rośliny. Dzisiejsze okazy handlowe mogą pochodzić z różnych linii i różnić się kolorem, długością cierni oraz siłą skręcenia.
Moje Sukulenty