Moje Sukulenty

Atlas sukulentów

Crassothonna capensis

CrassothonnaAsteraceae

Łatwa uprawa

Szybko rosnący, zwisający sukulent o cienkich, rozgałęzionych pędach i mięsistych, walcowatych liściach. W intensywnym świetle liście i pędy mogą nabierać purpurowych oraz czerwonawych odcieni, a ponad rośliną pojawiają się niewielkie, jaskrawożółte kwiaty.

Crassothonna capensis

Fot. Stickpen · Źródło · Public Domain — autor jako właściciel praw autorskich zwolnił utwór do domeny publicznej na całym świecie; w jurysdykcjach, w których pełne zrzeczenie się praw nie jest możliwe, udzielił prawa do używania materiału w dowolnym celu bez dodatkowych warunków.

Rodzaj
Crassothonna
Rodzina
Asteraceae
Trudność
Łatwa
Tempo wzrostu
Szybkie
Okres kwitnienia
Wiosna–jesień
Typ wzrostu
Płożący i zwisający

O roślinie

Pochodzenie

Republika Południowej Afryki, Prowincje Przylądkowe.

Naturalne środowisko

W naturze występuje w suchych, skalistych siedliskach południowej Afryki, między innymi w rejonie Little Karoo i Eastern Cape. Spotykana jest od terenów położonych blisko wybrzeża po stanowiska na wysokości przekraczającej 1000 m n.p.m.

Wygląd

Tworzy liczne, cienkie i częściowo drewniejące u nasady pędy o płożącym lub zwisającym pokroju. Mięsiste liście są gładkie, walcowate lub lekko maczugowate, zwykle długości około 1–2,5 cm. Przy intensywnym nasłonecznieniu zielone lub sinozielone liście mogą przebarwiać się na purpurowo, czerwono lub żółtawo.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje dużo światła i dobrze znosi bezpośrednie słońce. Intensywne oświetlenie sprzyja zwartemu wzrostowi i purpurowo-czerwonym przebarwieniom liści. Przy niedoborze światła roślina staje się bardziej zielona, a pędy wydłużają się i tracą zwarty pokrój.

Podlewanie

Podlewać umiarkowanie po przeschnięciu podłoża, pozwalając nadmiarowi wody swobodnie odpłynąć z doniczki. W chłodniejszym okresie podlewanie należy ograniczyć. Długotrwałe utrzymywanie mokrego podłoża zwiększa ryzyko gnicia podstawy pędów i korzeni.

Temperatura

W uprawie domowej dobrze radzi sobie w typowych temperaturach pokojowych. Zimą korzystne jest jasne, chłodniejsze stanowisko około 8–10°C z ograniczonym podlewaniem. Roślina wykazuje pewną odporność na krótkotrwały chłód, jednak egzemplarze doniczkowe najlepiej chronić przed silnym mrozem i zimową wilgocią.

Wilgotność

Preferuje niską do umiarkowanej wilgotność powietrza oraz dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania i dobrze toleruje suche powietrze typowe dla mieszkań.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża do sukulentów i kaktusów, najlepiej z dużym udziałem składników mineralnych. Doniczka powinna mieć drożny otwór odpływowy, aby woda nie zalegała wokół korzeni.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można nawozić raz w miesiącu rozcieńczonym nawozem przeznaczonym dla kaktusów i sukulentów. W okresie ograniczonego wzrostu nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać wiosną, gdy roślina przerośnie pojemnik lub korzenie wyraźnie go wypełnią. Nie należy wybierać znacznie większej doniczki, ponieważ nadmiar długo wilgotnego podłoża zwiększa ryzyko gnicia.

Rozmnażanie

Łatwo rozmnaża się z sadzonek pędowych. Odcięty fragment pędu warto pozostawiać na krótko do przeschnięcia miejsca cięcia, a następnie umieścić w lekkim, bardzo przepuszczalnym podłożu.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Liściaste pędy tworzą niską warstwę zwykle do około 10 cm wysokości, ale mogą szeroko się rozrastać i swobodnie zwisać z pojemnika. W gruncie możliwość rozrostu na szerokość około 1–1,5 m.

Kwitnienie

Wytwarza niewielkie, żółte koszyczki kwiatowe przypominające małe stokrotki, osadzone na cienkich szypułkach ponad liśćmi. Pąki mogą mieć purpurowe zabarwienie, a kwiaty zamykają się przy słabym oświetleniu.

Kolor

Liście są zielone lub sinozielone, a pod wpływem intensywnego światła mogą przyjmować odcienie purpurowe, czerwone i żółtawe. Pędy często mają purpurowy odcień. Kwiaty są intensywnie żółte.

Toksyczność

Brakuje wiarygodnych, gatunkowo specyficznych danych pozwalających jednoznacznie określić toksyczność Crassothonna capensis dla ludzi, kotów lub psów. Rośliny nie należy traktować jako jadalnej i warto ograniczyć możliwość jej spożycia przez dzieci oraz zwierzęta domowe.

Ciekawostki

Przez wiele lat gatunek był powszechnie uprawiany i sprzedawany pod nazwą Othonna capensis. Obecnie zaakceptowaną nazwą botaniczną jest Crassothonna capensis, ustanowiona w ramach wydzielenia części sukulentowych gatunków z rodzaju Othonna.