Atlas sukulentów

Curio radicans

Sznur bananów

CurioAsteraceae

Łatwa uprawa

Zwisający lub płożący sukulent o cienkich, łatwo ukorzeniających się pędach i charakterystycznych, mięsistych liściach przypominających małe zielone banany. Dzięki szybkiemu zagęszczaniu się i długim pędom świetnie sprawdza się w wiszących doniczkach i na wysokich półkach.

Fot. Abu Shawka · Źródło · CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication

Rodzaj: Curio
Rodzina: Asteraceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Umiarkowane do szybkiego w dobrym świetle i podczas ciepłego sezonu wzrostu. Pędy łatwo się wydłużają, rozgałęziają i ukorzeniają, dlatego roślina może stosunkowo szybko zagęścić wiszącą doniczkę.
Okres kwitnienia: Najczęściej późna jesień, zima i wczesna wiosna; w sprzyjających warunkach może zakwitać również poza głównym okresem.
Typ wzrostu: Płożący i zwisający, silnie rozgałęziający się, z pędami łatwo ukorzeniającymi się w węzłach

O roślinie

Pochodzenie

Południowa Afryka. Naturalny zasięg obejmuje przede wszystkim Republikę Południowej Afryki, Namibię i Lesotho.

Naturalne środowisko

W naturze rośnie w suchych zaroślach i formacjach karoo, na skalistych wychodniach, kamienistych równinach i wzgórzach. Często tworzy zwarte maty pod krzewami albo przy skalnych okapach, gdzie ma dostęp do rozproszonego światła i bardzo szybko odpływającej wody.

Wygląd

Tworzy smukłe, płożące lub zwisające pędy, które przy kontakcie z podłożem łatwo wypuszczają korzenie. Liście są mięsiste, zielone, wydłużone i łukowato wygięte, przez co przypominają miniaturowe banany. Ułożone są naprzemiennie wzdłuż pędów. Przy dobrym świetle roślina zachowuje zwarty pokrój i wyraźnie wykształcony kształt liści.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje dużo światła i może rosnąć w pełnym słońcu, jeśli została do niego odpowiednio zaaklimatyzowana. W warunkach domowych dobrze sprawdza się bardzo jasne światło z kilkoma godzinami łagodniejszego bezpośredniego słońca. Niedobór światła prowadzi do wydłużania międzywęźli, luźniejszego pokroju i osłabienia wzrostu.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać dopiero wtedy, gdy podłoże wyraźnie przeschnie. Po podlaniu nadmiar wody powinien swobodnie odpłynąć z doniczki. Zimą, przy mniejszej ilości światła i niższej temperaturze, podlewanie należy ograniczyć. Stała wilgoć w strefie korzeniowej może prowadzić do gnicia pędów i korzeni.

Temperatura

Najlepiej rośnie w typowych temperaturach pokojowych w sezonie wzrostu. Nie jest rośliną mrozoodporną i nie powinna być narażana na przemarzanie. Przy chłodniejszym zimowaniu podlewanie należy mocno ograniczyć, ponieważ połączenie niskiej temperatury i mokrego podłoża zwiększa ryzyko zgnilizny.

Wilgotność

Dobrze znosi zwykłą, raczej niską lub umiarkowaną wilgotność powietrza w mieszkaniu. Nie wymaga zraszania. Ważniejsza od wysokiej wilgotności jest dobra cyrkulacja powietrza i szybkie wysychanie podłoża po podlaniu.

Podłoże

Wymaga lekkiego, bardzo przepuszczalnego podłoża do sukulentów z wyraźnym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, perlit, lawa, żwir lub gruby piasek. Doniczka musi mieć otwór odpływowy. Podłoże nie powinno pozostawać długo mokre ani zbijać się wokół korzeni.

Nawożenie

W sezonie wzrostu można nawozić oszczędnie rozcieńczonym nawozem do sukulentów lub zbilansowanym nawozem płynnym. Zwykle wystarcza lekkie nawożenie co kilka tygodni w okresie aktywnego wzrostu. Zimą oraz przy świeżo przesadzonej lub osłabionej roślinie nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać wtedy, gdy bryła korzeniowa wypełni doniczkę, podłoże przestanie być odpowiednio przepuszczalne albo roślina wymaga odmłodzenia. Najlepiej robić to na początku okresu aktywnego wzrostu. Ze względu na płytki system korzeniowy dobrze sprawdzają się niezbyt głębokie pojemniki z bardzo dobrym odpływem.

Rozmnażanie

Bardzo łatwe z sadzonek pędowych. Fragment zdrowego pędu można po krótkim podsuszeniu położyć lub lekko zagłębić w przepuszczalnym podłożu; węzły szybko wytwarzają korzenie. Roślinę można również dzielić oraz rozmnażać z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pędy w uprawie pojemnikowej mogą osiągać około 90 cm długości, a dobrze rozwinięte egzemplarze mogą tworzyć szerokie, gęste kaskady.

Kwitnienie

Wytwarza niewielkie koszyczki kwiatowe na dłuższych szypułkach. Kwiaty są niepozorne, zwykle białe lub kremowe, ale wyróżniają się wyraźnym, słodkim zapachem opisywanym jako cynamonowy. W uprawie domowej kwitnienie zależy od ilości światła, dojrzałości rośliny i warunków zimowania.

Kolor

Liście są zwykle soczyście zielone do jasnozielonych, czasem z delikatnie półprzezroczystym pasem. Pędy są zielone, a starsze fragmenty mogą z czasem lekko drewnieć. Kwiaty są najczęściej białe lub kremowobiałe, niekiedy z delikatnym liliowym odcieniem.

Toksyczność

Dane źródłowe dotyczące bezpieczeństwa spożycia są niespójne. SANBI opisuje tradycyjne zjadanie liści przez zwierzęta oraz wzmianki o ich spożywaniu przez ludzi, natomiast RHS ostrzega, że domowe gatunki Curio z grupy „string of” są trujące, a ich sok może silnie podrażniać skórę. Ze względów bezpieczeństwa rośliny nie należy spożywać i najlepiej trzymać ją poza zasięgiem dzieci oraz zwierząt domowych. Przy cięciu warto unikać kontaktu soku ze skórą i oczami.

Ciekawostki

Nazwa gatunkowa „radicans” oznacza „korzeniący się” i odnosi się do zdolności pędów do wypuszczania korzeni w miejscach kontaktu z podłożem. Gatunek przez wiele lat był szeroko znany jako Senecio radicans i pod tą nazwą nadal często występuje w handlu. Kew uznaje obecnie nazwę Curio radicans za zaakceptowaną, a Senecio radicans za jej synonim. W naturze roślina pełni funkcję niskiej okrywy gleby i może tworzyć rozległe maty na suchym, kamienistym terenie.