Moje Sukulenty

Atlas sukulentów

Dracaena trifasciata

Sansewieria gwinejska

DracaenaAsparagaceae

Łatwa uprawa

Dracaena trifasciata to kłączowa bylina o sztywnych, mięsistych, mieczowatych liściach wyrastających pionowo z podziemnego kłącza. Jest jedną z najbardziej odpornych i popularnych roślin doniczkowych, cenioną za tolerancję na okresowe przesuszenie oraz szeroki zakres warunków świetlnych.

Dracaena trifasciata

Fot. Olena758 · Źródło · Pixabay Content License

Rodzaj
Dracaena
Rodzina
Asparagaceae
Trudność
Łatwa
Tempo wzrostu
Powolne do umiarkowanego
Okres kwitnienia
Najczęściej wiosną, choć w warunkach domowych kwitnienie może być nieregularne

O roślinie

Pochodzenie

Tropikalna Afryka, od południowej Nigerii przez zachodnią część Afryki Środkowej po Tanzanię.

Naturalne środowisko

Rośnie przede wszystkim w sezonowo suchym biomie tropikalnym. Jest kłączowym geofitem przystosowanym do okresowych niedoborów wody.

Wygląd

Tworzy sztywne, pionowe, mieczowate liście wyrastające z grubego podziemnego kłącza. Liście są ciemnozielone z jaśniejszymi, poprzecznymi pasami. W zależności od odmiany mogą mieć również żółte lub jasnozielone obrzeżenia. Starsze rośliny tworzą zwarte kępy dzięki rozrastającym się kłączom.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje jasne, rozproszone światło, jednak jest wyjątkowo tolerancyjna na słabsze oświetlenie. Przy lepszym świetle zwykle rośnie szybciej i zachowuje bardziej zwarty pokrój.

Podlewanie

Podlewać dopiero po wyraźnym przeschnięciu podłoża. W okresie wzrostu podlewanie powinno być umiarkowane, a od jesieni do późnej zimy wyraźnie ograniczone. Nadmiar wody i stale mokre podłoże mogą prowadzić do gnicia korzeni oraz kłączy.

Temperatura

Najlepiej rośnie w ciepłych warunkach pokojowych. Należy chronić ją przed mrozem oraz długotrwałym chłodem.

Wilgotność

Dobrze znosi typową, a nawet stosunkowo niską wilgotność powietrza w mieszkaniach. Nie wymaga zraszania.

Podłoże

Wymaga dobrze przepuszczalnego podłoża. Odpowiednia jest mieszanka do sukulentów lub lekkie podłoże doniczkowe z dodatkiem perlitu, pumeksu, żwiru albo innego materiału poprawiającego drenaż.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można nawozić oszczędnie rozcieńczonym nawozem do roślin doniczkowych lub sukulentów. Zimą nawożenie należy ograniczyć lub całkowicie wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać dopiero wtedy, gdy kłącza i korzenie wyraźnie wypełniają doniczkę lub roślina staje się niestabilna. Preferuje pojemniki z dobrym odpływem.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnażać przez podział kłączy i oddzielanie odrostów. Możliwe jest również rozmnażanie z sadzonek liściowych.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

W warunkach domowych liście zwykle osiągają około 60–120 cm wysokości, zależnie od odmiany i warunków uprawy.

Kwitnienie

Dojrzałe rośliny mogą wytwarzać drobne, pachnące, zielonkawobiałe kwiaty. W uprawie domowej kwitnienie występuje stosunkowo rzadko.

Kolor

Liście są ciemnozielone z jaśniejszym, szarozielonym poprzecznym wzorem. U odmian wariegowanych występują także żółte lub jasnozielone obrzeżenia.

Toksyczność

Roślina zawiera saponiny i jest toksyczna dla psów i kotów po spożyciu. Zjedzenie fragmentów rośliny może powodować między innymi nudności, wymioty i biegunkę.

Ciekawostki

Gatunek przez wiele lat był powszechnie znany jako Sansevieria trifasciata. Obecnie w aktualnych bazach taksonomicznych tę nazwę za synonim Dracaena trifasciata. Mimo zmiany klasyfikacji nazwa „sansewieria” nadal pozostaje bardzo rozpowszechniona w handlu i uprawie domowej.