Moje Sukulenty

Atlas sukulentów

Echeveria agavoides

EcheveriaCrassulaceae

Łatwa uprawa

Zimozielony sukulent tworzący zwartą rozetę z grubych, trójkątnych liści przypominających liście niewielkiej agawy. Gatunek jest ceniony za regularny pokrój oraz czerwone lub bordowe zakończenia liści, które stają się wyraźniejsze przy dużej ilości światła.

Echeveria agavoides

Fot. leoleobobeo · Źródło · Pixabay Content License

Rodzaj
Echeveria
Rodzina
Crassulaceae
Trudność
Łatwa
Tempo wzrostu
Umiarkowane; przy dobrym świetle i prawidłowym podlewaniu roślina stopniowo zwiększa średnicę rozety, ale nie należy do bardzo szybko rosnących sukulentów.
Okres kwitnienia
Najczęściej późna wiosna i lato; dokładny termin zależy od warunków uprawy.
Typ wzrostu
Zwarta rozeta, z czasem możliwe odrosty

O roślinie

Pochodzenie

Północno-wschodni i południowo-zachodni Meksyk.

Naturalne środowisko

W naturze rośnie przede wszystkim w suchych zaroślach i na terenach o charakterze pustynnym, na skalistych stanowiskach z szybko odprowadzającym wodę podłożem. Jest przystosowana do sezonowych opadów, silnego światła oraz okresowego niedoboru wody.

Wygląd

Tworzy niską, zwykle pojedynczą rozetę złożoną z grubych, sztywnych i ostro zakończonych liści. Liście są najczęściej jasnozielone lub zielone, a ich wierzchołki i górne krawędzie mogą wybarwiać się na czerwono lub bordowo. Gatunek ma niewiele fariny albo jest jej pozbawiony, dlatego powierzchnia liści wygląda bardziej gładko i błyszcząco niż u wielu innych echewerii. Starsze rośliny mogą wytwarzać odrosty.

Pielęgnacja

Światło

Wymaga bardzo jasnego stanowiska i dobrze znosi bezpośrednie słońce po wcześniejszym zahartowaniu. Mocne światło pomaga zachować zwarty pokrój oraz czerwone wybarwienie końcówek liści. Przy niedoborze światła rozeta rozluźnia się, liście wydłużają się, a czerwone akcenty słabną.

Podlewanie

Podlewać obficie, ale dopiero po całkowitym lub niemal całkowitym wyschnięciu podłoża. Po podlaniu nadmiar wody musi swobodnie wypłynąć z doniczki. Zimą podlewanie należy wyraźnie ograniczyć, szczególnie w chłodniejszych warunkach. Nie pozostawianie wody w osłonce ani w środku rozety.

Temperatura

W okresie wzrostu dobrze rośnie w typowej temperaturze pokojowej, zwykle około 18–28°C. Zimą korzystne jest jasne i chłodniejsze stanowisko, około 8–15°C, z bardzo ograniczonym podlewaniem. Roślina nie jest mrozoodporna i powinna być chroniona przed temperaturą poniżej około 5°C.

Wilgotność

Preferuje niską lub umiarkowaną wilgotność powietrza oraz dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Długotrwale wysoka wilgotność połączona z mokrym podłożem i niską temperaturą zwiększa ryzyko gnicia.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża do kaktusów i sukulentów z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, lawa, perlit lub drobny żwir. Doniczka musi mieć otwór odpływowy, a podłoże nie powinno długo zatrzymywać wilgoci.

Nawożenie

Wiosną i latem można nawozić roślinę co cztery–sześć tygodni nawozem do kaktusów i sukulentów, zastosowanym w połowie dawki zalecanej przez producenta. Nie nawozić suchej lub osłabionej rośliny ani w okresie zimowego ograniczenia wzrostu.

Przesadzanie

Przesadzać wiosną, zwykle co dwa–trzy lata albo wtedy, gdy korzenie wypełnią doniczkę lub podłoże straci przepuszczalność. Po przesadzeniu i ewentualnym uszkodzeniu korzeni odczekać kilka dni przed pierwszym podlewaniem.

Rozmnażanie

Najpewniej rozmnaża się ją przez oddzielanie odrostów oraz z nasion. Możliwe jest także ukorzenianie zdrowych, odłączonych liści, jednak ta metoda bywa mniej niezawodna niż u wielu innych echewerii. Przed umieszczeniem sadzonki w podłożu miejsce cięcia powinno przeschnąć i wytworzyć kallus.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedyncza rozeta osiąga zwykle około 10–20 cm średnicy i około 8–15 cm wysokości. Pędy kwiatostanowe mogą dorastać do około 30–50 cm.

Kwitnienie

Dojrzała roślina wytwarza smukłe, zwykle łukowato wygięte pędy kwiatostanowe z kilkoma dzwonkowatymi kwiatami. Kwiaty są wyraźnie dwubarwne: czerwone lub pomarańczowoczerwone na zewnątrz i żółtawe przy końcach płatków.

Kolor

Liście są zielone lub jasnozielone, zwykle z czerwonymi albo bordowymi końcówkami i krawędziami. Kwiaty są czerwone, pomarańczowoczerwone lub różowoczerwone, najczęściej z żółtymi zakończeniami płatków.

Toksyczność

Rośliny rodzaju Echeveria uznawane są za nietoksyczne dla psów i kotów. Brakuje jednak osobnej karty toksykologicznej dotyczącej wyłącznie Echeveria agavoides, dlatego nie należy zachęcać ludzi ani zwierząt do spożywania jej części.

Ciekawostki

Nazwa gatunkowa agavoides oznacza „podobna do agawy” i odnosi się do sztywnych, trójkątnych liści zakończonych ostrym wierzchołkiem. Mimo podobnego pokroju roślina należy do rodziny gruboszowatych, a nie do agawowatych.