Moje Sukulenty

Atlas sukulentów

Echeveria setosa

EcheveriaCrassulaceae

Łatwa uprawa

Niewielki sukulent tworzący zwarte rozety z mięsistych, zielonych liści gęsto pokrytych białymi włoskami. Wyróżnia się miękkim, puszystym wyglądem oraz czerwono-żółtymi kwiatami pojawiającymi się ponad rozetą.

Echeveria setosa

Fot. C T Johansson (Christer T Johansson) · Źródło · CC BY-SA 3.0

Rodzaj
Echeveria
Rodzina
Crassulaceae
Trudność
Łatwa
Tempo wzrostu
Powolne do umiarkowanego; osiągnięcie docelowego rozmiaru może zajmować około 5–10 lat.
Okres kwitnienia
Najczęściej od późnej wiosny do początku lata.
Typ wzrostu
Rozeta tworząca kępy

O roślinie

Pochodzenie

Południowa część stanu Puebla oraz stan Oaxaca w Meksyku.

Naturalne środowisko

Rośnie w suchych zaroślach i środowiskach pustynnych południowego Meksyku. Występuje na skalistych, szybko przesychających stanowiskach, gdzie podłoże jest ubogie, mineralne i dobrze napowietrzone.

Wygląd

Tworzy niskie, zwykle bezłodygowe rozety z łyżeczkowatych, jasno- lub szarozielonych liści. Całą powierzchnię liści pokrywają gęste, białe włoski nadające roślinie srebrzysty i aksamitny wygląd. Z czasem wytwarza odrosty i może tworzyć szersze kępy. Kwiaty są urnowate, czerwone z żółtymi fragmentami i zebrane w jednostronne grona.

Pielęgnacja

Światło

Wymaga bardzo jasnego stanowiska i dobrze znosi bezpośrednie słońce po stopniowym zahartowaniu. Duża ilość światła pomaga zachować zwartą rozetę i gęste owłosienie. Niedobór światła powoduje wydłużanie liści, rozluźnienie rozety i osłabienie pokroju.

Podlewanie

Podlewać obficie dopiero wtedy, gdy podłoże niemal całkowicie wyschnie, a nadmiar wody pozwolić swobodnie odpłynąć. W okresie aktywnego wzrostu podlewanie może być regularniejsze, natomiast zimą należy utrzymywać roślinę prawie sucho. Unikać moczenia owłosionych liści i pozostawiania wody w rozecie.

Temperatura

W okresie wzrostu dobrze rozwija się w temperaturze około 18–28°C. Zimą korzystne jest chłodniejsze miejsce, najlepiej około 10–15°C, z bardzo ograniczonym podlewaniem. Gatunek toleruje krótkie spadki w okolice 1–5°C, ale roślinę należy chronić przed zamarzaniem.

Wilgotność

Preferuje niską wilgotność powietrza i dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Wysoka wilgotność połączona z chłodem, mokrym podłożem lub zaleganiem wody na włoskach zwiększa ryzyko gnicia i chorób grzybowych.

Podłoże

Wymaga lekkiego, bardzo przepuszczalnego podłoża do kaktusów i sukulentów z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, lawa, perlit lub drobny żwir. Doniczka musi mieć sprawny otwór odpływowy.

Nawożenie

Od późnej wiosny do końca lata można stosować rozcieńczony nawóz o niskiej zawartości azotu. Zaleca się nawożenie co około dwa tygodnie słabym roztworem w okresie aktywnego wzrostu; w warunkach domowych bezpieczniejsza jest umiarkowana dawka i obserwacja reakcji rośliny. Zimą nie nawozić.

Przesadzanie

Przesadzać co dwa–trzy lata lub gdy korzenie i odrosty wypełnią doniczkę. Najlepszym terminem jest wiosna. Podczas zabiegu należy chronić delikatne włoski przed uszkodzeniem, a po naruszeniu korzeni odczekać kilka dni przed pierwszym podlewaniem.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnaża się przez oddzielanie odrostów wiosną. Możliwe jest także ukorzenianie zdrowych sadzonek liściowych lub pędowych wiosną i na początku lata. Nasiona stosowaće się głównie w uprawie kolekcjonerskiej.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Wysokość do około 10 cm oraz szerokość do 10–50 cm. Pojedyncza rozeta pozostaje niewielka, natomiast starsza roślina może poszerzać się dzięki licznym odrostom.

Kwitnienie

Dojrzała roślina wytwarza ponad rozetą pędy zakończone jednostronnymi gronami urnowatych, czerwono-żółtych kwiatów.

Kolor

Liście są zielone, szarozielone lub srebrzystozielone i pokryte białymi włoskami. Kwiaty są czerwone lub czerwonopomarańczowe z żółtymi fragmentami. Białe owłosienie nadaje całej roślinie jaśniejszy, puszysty wygląd.

Toksyczność

Rośliny rodzaju Echeveria uznawane są za nietoksyczne dla psów, kotów i koni. Brakuje jednak osobnej oceny toksykologicznej wyłącznie dla Echeveria setosa, dlatego nie należy zachęcać ludzi ani zwierząt do spożywania rośliny.

Ciekawostki

Epitet gatunkowy setosa oznacza „szczeciniasta” lub „pokryta włoskami” i odnosi się do charakterystycznego białego owłosienia liści. Gatunek jest znany w języku angielskim jako Mexican firecracker, ponieważ czerwono-żółte kwiaty przypominają niewielkie fajerwerki.