Atlas sukulentów

Frithia pulchra

FrithiaAizoaceae

Średnia uprawa

Miniaturowy sukulent tworzący zwarte skupiska krótkich, maczugowatych liści zakończonych półprzezroczystymi „okienkami". Większa część rośliny może pozostawać ukryta w podłożu, a podczas kwitnienia pojawiają się efektowne, intensywnie różowe lub magentowe kwiaty z jasnym środkiem.

Fot. S Molteno · Źródło · CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication

Rodzaj: Frithia
Rodzina: Aizoaceae
Trudność: Średnia
Tempo wzrostu: Wolne

O roślinie

Pochodzenie

Republika Południowej Afryki

Naturalne środowisko

Występuje w ograniczonym obszarze północnej części Republiki Południowej Afryki, przede wszystkim w rejonie Magaliesberg. Rośnie w strefie letnich opadów, na odsłoniętych płytach skalnych i w bardzo płytkich, gruboziarnistych glebach powstałych z kwarcytu. Korzenie zakotwiczają się w szczelinach skalnych, a podłoże może silnie nagrzewać się latem.

Wygląd

Tworzy niewielkie skupiska prawie bezłodygowych, mięsistych liści. Liście są szarozielone, maczugowate lub lekko cylindryczne, zwykle do około 2 cm długości i częściowo zagłębione w podłożu. Ich spłaszczone lub zaokrąglone końcówki są półprzezroczyste i tworzą charakterystyczne okienka umożliwiające przenikanie światła do wnętrza liścia. Pod ziemią znajduje się krótka, zgrubiała podstawa korzeniowa.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje dużo światła. Dobrze toleruje bezpośrednie słońce po stopniowej aklimatyzacji, ale może również rosnąć w jasnym, lekko filtrowanym świetle. Odpowiednie nasłonecznienie pomaga zachować zwarty pokrój.

Podlewanie

Główny okres wzrostu przypada na cieplejszą część roku. Wiosną i latem podlewać regularnie, pozwalając bardzo przepuszczalnemu podłożu szybko odprowadzić nadmiar wody i przeschnąć pomiędzy podlewaniami. Nie należy jednak przesuszać rośliny przez długi czas. Zimą podlewanie należy bardzo mocno ograniczyć, szczególnie przy chłodniejszym stanowisku.

Temperatura

W okresie aktywnego wzrostu dobrze radzi sobie w typowych ciepłych warunkach. Zimą może być utrzymywana chłodniej, pod warunkiem bardzo suchego podłoża. W uprawie doniczkowej najbezpieczniej chronić ją przed mrozem i zapewnić temperaturę powyżej około 5°C.

Wilgotność

Preferuje niską do umiarkowanej wilgotność powietrza oraz dobrą wentylację. Nie wymaga zraszania. Długotrwała wilgoć przy chłodnej i pochmurnej pogodzie zwiększa ryzyko gnicia.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego, gruboziarnistego podłoża z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak drobny żwir, pumeks, perlit, lawa lub gruboziarnisty piasek. Udział części organicznej powinien być niewielki.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można stosować mocno rozcieńczony nawóz o niskiej zawartości azotu co kilka tygodni. Zimą nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać rzadko, najlepiej gdy roślina wyraźnie wypełni pojemnik lub podłoże straci odpowiednią strukturę. Najlepsza jest niewielka doniczka z bardzo dobrym odpływem. Delikatne liście i system korzeniowy należy chronić przed uszkodzeniem.

Rozmnażanie

Rozmnaża się przede wszystkim z nasion. Możliwe jest również rozmnażanie wegetatywne przez ostrożny podział dobrze rozrośniętych kęp.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Jest miniaturowym sukulentem, zwykle osiągającym kilka centymetrów wysokości i do około 10 cm szerokości w uprawie. Pojedyncze naturalne skupiska są często znacznie mniejsze.

Kwitnienie

Wytwarza pojedyncze, efektowne kwiaty o średnicy około 2,5–3,5 cm. Mają liczne, wąskie płatki w kolorze intensywnie różowym lub magentowym oraz biały albo jasnożółty środek.

Kolor

Liście są szarozielone lub zielone, z półprzezroczystymi końcówkami. Kwiaty są intensywnie różowe, karminowe lub magentowe z białym albo jasnożółtym środkiem.

Toksyczność

Brak wiarygodnych danych wskazujących na istotną toksyczność Frithia pulchra. Roślina nie jest jednak przeznaczona do spożycia i powinna być traktowana jako gatunek ozdobny.

Ciekawostki

W naturalnym środowisku większość rośliny może pozostawać ukryta w podłożu, a ponad jego powierzchnię wystają głównie półprzezroczyste końce liści. Okienka umożliwiają przenikanie światła do głębiej położonych tkanek fotosyntetycznych. Podczas suszy roślina może kurczyć się i zagłębiać jeszcze bardziej w żwirowym podłożu.