Atlas sukulentów

Haworthiopsis attenuata

HaworthiopsisAsphodelaceae

Łatwa uprawa

Niewielki, kępiasty sukulent tworzący zwarte rozety sztywnych, ciemnozielonych liści ozdobionych licznymi białymi brodawkami układającymi się w poprzeczne pasy. Charakterystyczny „zebrowy" wzór i łatwa uprawa sprawiają, że jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych sukulentów doniczkowych.

Fot. Daderot · Źródło · CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication

Rodzaj: Haworthiopsis
Rodzina: Asphodelaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Wolne do umiarkowanego
Okres kwitnienia: Lato

O roślinie

Pochodzenie

Republika Południowej Afryki

Naturalne środowisko

Występuje naturalnie w południowych Prowincjach Przylądkowych Republiki Południowej Afryki. Rośnie w subtropikalnych siedliskach, często w miejscach częściowo osłoniętych przez skały lub inną roślinność, w przepuszczalnym podłożu szybko odprowadzającym nadmiar wody.

Wygląd

Tworzy niemal bezłodygowe rozety o średnicy zwykle około 6–12 cm. Liście są sztywne, mięsiste, wąsko trójkątne i ostro zakończone. Mają ciemnozieloną barwę, a ich zewnętrzną powierzchnię pokrywają charakterystyczne białe, wypukłe brodawki często układające się w poprzeczne pasy. Pojedyncze białe brodawki występują również na wewnętrznej powierzchni liści. Roślina łatwo wytwarza odrosty i z czasem tworzy większe kępy.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje jasne, rozproszone światło i dobrze znosi łagodniejsze bezpośrednie słońce. Przyzwyczajony egzemplarz może tolerować silniejsze nasłonecznienie, jednak nagłe wystawienie na intensywne południowe słońce może powodować przebarwienia lub przypalenia.

Podlewanie

Podlewać dopiero wtedy, gdy podłoże wyraźnie przeschnie. Podczas podlewania najlepiej dokładnie zwilżyć podłoże, a następnie pozwolić nadmiarowi wody swobodnie odpłynąć. Zimą podlewanie należy ograniczyć. Długotrwale mokre podłoże może prowadzić do gnicia korzeni.

Temperatura

Najlepiej rozwija się w temperaturach około 10–26°C. Zimą może być utrzymywana nieco chłodniej i bardziej sucho. W uprawie domowej najbezpieczniej chronić roślinę przed mrozem i temperaturami poniżej około 10°C.

Wilgotność

Dobrze radzi sobie w typowej wilgotności powietrza panującej w mieszkaniu. Nie wymaga zraszania. Ważniejsza od wysokiej wilgotności jest dobra cyrkulacja powietrza oraz szybkie przesychanie podłoża.

Podłoże

Wymaga lekkiego i bardzo przepuszczalnego podłoża dla sukulentów. Dobrze sprawdza się mieszanka z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, perlit, lawa, drobny żwir lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi posiadać otwór odpływowy.

Nawożenie

Wiosną i latem można stosować rozcieńczony nawóz do sukulentów co kilka tygodni. Nawozić oszczędnie, najlepiej na wilgotne podłoże. W okresie zimowego spowolnienia wzrostu nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać co kilka lat lub wtedy, gdy rozrastająca się kępa wyraźnie wypełni doniczkę. Podczas przesadzania można jednocześnie oddzielić część odrostów. Najlepiej wybierać niezbyt głębokie pojemniki z dobrym odpływem.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnaża się przez oddzielanie bocznych rozet i odrostów. Najlepiej wybierać odrosty posiadające już własne korzenie. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedyncza rozeta osiąga zwykle około 6–12 cm średnicy i około 10–15 cm wysokości. Dzięki licznym odrostom starsze egzemplarze mogą tworzyć znacznie szersze kępy.

Kwitnienie

Wytwarza długie, cienkie pędy kwiatostanowe, które mogą osiągać około 40 cm wysokości. Pojawiają się na nich drobne, rurkowate, białe lub białozielonkawe kwiaty, znacznie mniej efektowne niż dekoracyjne liście.

Kolor

Liście są ciemnozielone z kontrastowymi, białymi i wypukłymi brodawkami. Kwiaty są białe lub białozielonkawe.

Toksyczność

Brakuje wystarczająco precyzyjnych danych dotyczących toksyczności Haworthiopsis attenuata. Roślina nie jest przeznaczona do spożycia i najbezpieczniej traktować ją wyłącznie jako gatunek ozdobny.

Ciekawostki

Dawniej gatunek klasyfikowano jako Haworthia attenuata i właśnie pod tą nazwą nadal często występuje w handlu. Charakterystyczne białe brodawki na liściach sprawiły, że w uprawie bywa określana mianem rośliny zebrowej. Haworthiopsis attenuata łatwo wytwarza boczne rozety, dzięki czemu z pojedynczej rośliny może z czasem powstać zwarta kępa.