Atlas sukulentów

Lithops aucampiae

LithopsAizoaceae

Średnia uprawa

Niewielki sukulent należący do tak zwanych żywych kamieni. Tworzy parę silnie zgrubiałych liści, których wzór i barwa pomagają roślinie wtapiać się w kamieniste otoczenie.

Fot. ikamyki · Źródło · Pixabay Content License

Rodzaj: Lithops
Rodzina: Aizoaceae
Trudność: Średnia
Tempo wzrostu: Bardzo powolne
Okres kwitnienia: Późne lato i jesień
Typ wzrostu: Para zrośniętych liści tworząca niski korpus, z czasem niewielka kępa

O roślinie

Pochodzenie

Republika Południowej Afryki, od Prowincji Północno-Zachodniej po Prowincję Przylądkową Północną.

Naturalne środowisko

Rośnie w suchych zaroślach i na terenach pustynnych, zwykle wśród kamieni i żwiru na bardzo przepuszczalnym podłożu. Większa część rośliny pozostaje zagłębiona w gruncie, a nad powierzchnią widoczne są przede wszystkim górne części liści.

Wygląd

Roślina składa się z jednej lub kilku par bardzo mięsistych, niemal zrośniętych liści oddzielonych szczeliną. Ich górna powierzchnia jest płaska lub lekko wypukła, zwykle ochrowa, brązowawa albo czerwonawa, z ciemniejszym marmurkowym lub siateczkowatym wzorem. Nowa para liści rozwija się wewnątrz starej, która stopniowo zasycha.

Pielęgnacja

Światło

Wymaga pełnego słońca lub bardzo jasnego stanowiska. Do intensywnego światła należy przyzwyczajać ją stopniowo. Niedobór światła powoduje wydłużenie korpusu, osłabienie wzoru oraz utratę zwartego, niskiego pokroju.

Podlewanie

Podlewać bardzo oszczędnie i dopiero po całkowitym wyschnięciu podłoża. Najwięcej wody podaje się w okresie aktywnego wzrostu, zwykle od późnego lata do jesieni. Podczas zimowo-wiosennej wymiany liści podlewanie należy wstrzymać, dopóki stare liście nie zaschną i nie przekażą zapasów nowej parze. W czasie letnich upałów roślina może przechodzić krótkie zahamowanie wzrostu, dlatego również wtedy nie należy podlewać rutynowo.

Temperatura

W okresie wzrostu najlepiej czuje się w temperaturze około 18–28°C. Zimą korzystne są jasne i chłodniejsze warunki, mniej więcej 8–15°C, przy suchym podłożu. Roślinę należy chronić przed mrozem i długotrwałym chłodem połączonym z wilgocią.

Wilgotność

Preferuje suche powietrze i dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania; wysoka wilgotność przy chłodzie lub mokrym podłożu zwiększa ryzyko gnicia.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego, głównie mineralnego podłoża. Odpowiednia jest mieszanka oparta na pumeksie, lawie, grysie lub drobnym żwirze z niewielkim dodatkiem części organicznej. Doniczka musi mieć otwór odpływowy.

Nawożenie

Nawozić rzadko, najwyżej raz lub dwa razy w okresie aktywnego wzrostu, silnie rozcieńczonym nawozem do kaktusów i sukulentów. Nie nawozić podczas wymiany liści ani przy zahamowanym wzroście.

Przesadzanie

Przesadzać co kilka lat lub wtedy, gdy kępa wyraźnie wypełni doniczkę albo podłoże straci przepuszczalność. Najlepiej wykonać to przed rozpoczęciem aktywnego wzrostu. Po przesadzeniu pozostawiać roślinę przez kilka dni bez podlewania, aby ewentualne uszkodzenia korzeni mogły zaschnąć.

Rozmnażanie

Najczęściej rozmnaża się z nasion. Starsze, wielogłowe egzemplarze można ostrożnie dzielić, jeżeli każda oddzielana część ma własne korzenie. Pojedynczych liści nie wykorzystuje się do rozmnażania.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedynczy korpus ma zwykle około 2–5 cm szerokości i pozostaje bardzo niski. Starsze rośliny mogą tworzyć kępy o szerokości do około 10 cm; maksymalna wysokość całej rośliny wynosi do około 10 cm.

Kwitnienie

Dojrzałe egzemplarze wytwarzają ze szczeliny między liśćmi pojedynczy, żółty, stokrotkowaty kwiat, który zwykle otwiera się w jasnej części dnia.

Kolor

Liście mają zwykle odcienie ochry, beżu, brązu, rdzawej czerwieni lub szarości, z ciemniejszym wzorem na górnej powierzchni. Kwiaty są żółte.

Toksyczność

Nie znaleziono wiarygodnych danych wskazujących, że Lithops aucampiae jest rośliną toksyczną dla ludzi, psów lub kotów. Brak danych nie jest jednak równoznaczny z potwierdzoną jadalnością, dlatego rośliny nie należy przeznaczać do spożycia.

Ciekawostki

Nazwa rodzaju Lithops pochodzi od greckich słów oznaczających kamień i wygląd. Kamuflaż roślin jest tak skuteczny, że w naturalnym środowisku często trudno odróżnić je od otaczających kamieni.