Atlas sukulentów

Opuntia microdasys

Opuncja drobnowłoskowa

OpuntiaCactaceae

Łatwa uprawa

Kępiasty kaktus o charakterystycznych, spłaszczonych członach przypominających królicze uszy. Nie ma długich cierni, ale jego areole są gęsto pokryte drobnymi glochidiami, które łatwo odrywają się przy dotyku. Jest ceniony za dekoracyjny pokrój, łatwość uprawy i dużą odporność na suszę.

Fot. Tangopaso · Źródło · Public Domain

Rodzaj: Opuntia
Rodzina: Cactaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Wolne do umiarkowanego
Okres kwitnienia: Wiosna – wczesne lato

O roślinie

Pochodzenie

Północny Meksyk

Naturalne środowisko

Rośnie na suchych, słonecznych stanowiskach pustynnych i półpustynnych, na glebach lekkich, piaszczystych lub kamienistych, dobrze odprowadzających wodę. W naturze występuje w środowiskach o niskiej wilgotności i dużym nasłonecznieniu.

Wygląd

Tworzy liczne, płaskie, owalne do niemal okrągłych człony o jasnozielonej do średniozielonej barwie. Poszczególne segmenty osiągają zwykle do około 15 cm średnicy. Areole są wyraźne, jasne i pokryte gęstymi glochidiami w kolorze żółtym, kremowym lub białym, w zależności od formy. Roślina z czasem silnie się rozgałęzia i tworzy szerokie kępy.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje pełne słońce lub bardzo jasny półcień. W zbyt ciemnym miejscu tworzy słabsze, wydłużone przyrosty i traci zwarty pokrój.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać oszczędnie, dopiero po całkowitym przeschnięciu podłoża. Roślina dobrze znosi krótkotrwałe przesuszenie, natomiast źle reaguje na zastój wody przy korzeniach. Zimą podlewanie należy mocno ograniczyć.

Temperatura

W okresie wzrostu dobrze radzi sobie w typowych temperaturach pokojowych oraz w letnim cieple. Zimą najlepiej zapewnić jasne i chłodniejsze stanowisko, około 10–18°C. Nie należy narażać rośliny na mróz.

Wilgotność

Preferuje niską wilgotność powietrza i dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Długotrwale wilgotne, słabo przewiewne warunki zwiększają ryzyko chorób i gnicia.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża do kaktusów, najlepiej z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak żwir, pumeks, perlit lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi mieć drożny odpływ.

Nawożenie

Wiosną i latem można nawozić oszczędnie, najlepiej nawozem do kaktusów o umiarkowanej lub niskiej zawartości azotu. Zimą nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać wtedy, gdy roślina wyraźnie przerośnie pojemnik lub gdy podłoże straci przepuszczalność. Najlepiej wykonywać zabieg na początku sezonu wzrostu. Przy pracy należy zachować ostrożność ze względu na glochidia.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnaża się przez ukorzenianie oddzielonych członów. Przed posadzeniem odcięty segment warto pozostawiać do przeschnięcia, aby miejsce cięcia mogło się zabliźnić. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

W uprawie może osiągać zwykle około 60–90 cm wysokości i około 120–150 cm szerokości, tworząc rozgałęzione kępy.

Kwitnienie

Dojrzałe rośliny wytwarzają pojedyncze, miseczkowate do lejkowatych kwiaty w kolorze kremowożółtym lub jasnożółtym. Po kwitnieniu mogą pojawiać się czerwone do czerwono-fioletowych owoce.

Kolor

Człony są jasnozielone do średniozielonych. Glochidia są zwykle żółte, kremowe lub białe. Kwiaty mają odcień kremowożółty do jasnożółtego, a dojrzałe owoce są czerwone do czerwono-fioletowych.

Toksyczność

Nie jest uznawana za roślinę istotnie toksyczną chemicznie, ale jej glochidia są bardzo drażniące i mogą powodować bolesne podrażnienia skóry. Roślinę należy ustawiać poza zasięgiem małych dzieci i zwierząt oraz ostrożnie ją przenosić.

Ciekawostki

Nowe człony często wyrastają parami u szczytu starszych segmentów, co nadało roślinie popularne skojarzenie z króliczymi uszami. Mimo braku długich cierni jest to kaktus, którego nie należy dotykać gołymi rękami, ponieważ glochidia bardzo łatwo wbijają się w skórę.