Atlas sukulentów
Pachypodium lamerei
Palma madagaskarska
PachypodiumApocynaceae
Łatwa uprawa
Efektowny sukulent o grubym, kolczastym pniu i pióropuszu długich liści skupionych w górnej części pędu. Z wiekiem może przyjmować pokrój niewielkiego drzewa. Dojrzałe egzemplarze wytwarzają duże, białe kwiaty z żółtawą gardzielą.

Fot. Daderot · Źródło · Public Domain
- Rodzaj
- Pachypodium
- Rodzina
- Apocynaceae
- Trudność
- Łatwa
- Tempo wzrostu
- Umiarkowane
- Okres kwitnienia
- Lato
O roślinie
Pochodzenie
Południowo-środkowy i południowy Madagaskar.
Naturalne środowisko
Rośnie w sezonowo suchych rejonach tropikalnych Madagaskaru, na stanowiskach silnie nasłonecznionych i dobrze przepuszczalnych. Przystosowany jest do okresowego niedoboru wody i magazynuje jej zapasy w grubym pniu.
Wygląd
Tworzy gruby, wyprostowany, sukulentowy pień pokryty licznymi mocnymi cierniami. Liście są długie, wąskie i skupione głównie w pobliżu wierzchołka pędu, co nadaje roślinie charakterystyczny, palmopodobny wygląd. Starsze egzemplarze mogą się rozgałęziać i tworzyć bardziej drzewiastą sylwetkę.
Pielęgnacja
Cechy rośliny
Maksymalny rozmiar
W naturze i bardzo sprzyjających warunkach może osiągać około 2,5–5 m wysokości. W uprawie domowej zwykle pozostaje znacznie mniejszy, ale z czasem może przekroczyć 1–2 m.
Kwitnienie
Dojrzałe rośliny wytwarzają na końcach pędów duże, pięciopłatkowe kwiaty. Są one białe, z wyraźnie żółtawą gardzielą i mogą osiągać około 8–10 cm średnicy.
Kolor
Pień jest szarozielony do srebrzystoszarego, a ciernie jasnoszare do brązowawych. Liście są intensywnie zielone. Kwiaty są białe z żółtą lub kremowożółtą gardzielą.
Toksyczność
Roślina należy do rodziny Apocynaceae i zawiera mleczny sok roślinny, który należy traktować jako drażniący i potencjalnie toksyczny. Kontakt soku ze skórą i oczami powinien być unikany, a roślinę należy trzymać poza zasięgiem dzieci i zwierząt domowych.
Ciekawostki
Mimo popularnej nazwy „palma madagaskarska” Pachypodium lamerei nie jest palmą. Jego palmopodobny wygląd wynika z grubego, kolczastego pnia i liści skupionych głównie przy wierzchołku. W okresie chłodniejszym może zrzucać większość liści i przechodzić w wyraźniejszy spoczynek.
Moje Sukulenty