Atlas sukulentów

Portulacaria afra

PortulacariaDidiereaceae

Łatwa uprawa

Portulacaria afra to silnie rozgałęziony sukulent krzewiasty o drobnych, mięsistych liściach i czerwono-brązowych pędach. W naturze może przyjmować postać dużego krzewu lub małego drzewa, natomiast w uprawie doniczkowej łatwo utrzymać ją w znacznie mniejszej formie.

Fot. Daderot · Źródło · CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication

Rodzaj: Portulacaria
Rodzina: Didiereaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Umiarkowane
Okres kwitnienia: Kwitnienie w uprawie domowej jest nieregularne i występuje rzadziej niż w warunkach naturalnych

O roślinie

Pochodzenie

Południowa i wschodnia Afryka, między innymi Republika Południowej Afryki, Eswatini, Mozambik oraz północno-zachodnia Kenia.

Naturalne środowisko

Rośnie przede wszystkim w ciepłych obszarach subtropikalnych, na stanowiskach okresowo suchych. Jest dobrze przystosowana do magazynowania wody w mięsistych liściach i pędach.

Wygląd

Tworzy liczne, rozgałęzione pędy o czerwonobrązowej barwie. Liście są drobne, mięsiste, błyszczące, szeroko odwrotnie jajowate i zwykle osiągają około 1–2,5 cm długości. Z czasem roślina może tworzyć gruby, zdrewniały pień i pokrój przypominający niewielkie drzewko.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje dużo światła i dobrze znosi bezpośrednie słońce po stopniowym przyzwyczajeniu. Przy niedoborze światła może wyciągać pędy i tracić zwarty pokrój.

Podlewanie

Podlewać obficie, ale rzadko, pozwalając podłożu dobrze przeschnąć przed kolejnym podlewaniem. Roślina magazynuje wodę w liściach i pędach, dlatego lepiej znosi krótkotrwałe przesuszenie niż stale mokre podłoże. Zimą podlewanie należy ograniczyć.

Temperatura

Dobrze rośnie w typowych temperaturach pokojowych. Najlepiej chronić ją przed mrozem i długotrwałym chłodem.

Wilgotność

Nie wymaga podwyższonej wilgotności powietrza. Dobrze radzi sobie w suchym powietrzu typowym dla mieszkań.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Odpowiednia będzie mieszanka do sukulentów i kaktusów z dodatkiem składników mineralnych, takich jak pumeks, perlit, żwir lub gruboziarnisty piasek.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można nawozić oszczędnie nawozem do sukulentów, najlepiej w rozcieńczonej dawce. Zimą nawożenie nie jest potrzebne.

Przesadzanie

Przesadzać wtedy, gdy roślina wyraźnie przerasta doniczkę lub podłoże traci przepuszczalność. Ze względu na możliwość formowania w stylu bonsai wielkość pojemnika można dostosować do oczekiwanego pokroju.

Rozmnażanie

Bardzo łatwo rozmnaża się z sadzonek pędowych. Po odcięciu fragmentu pędu warto pozwolić ranie przeschnąć, a następnie umieścić sadzonkę w przepuszczalnym podłożu.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

W naturalnych warunkach może osiągać około 2–4 m wysokości, natomiast w doniczce zwykle pozostaje znacznie mniejsza i dobrze znosi regularne przycinanie.

Kwitnienie

W odpowiednich warunkach wytwarza drobne, gwiazdkowate kwiaty skupione na końcach pędów. Kwiaty są delikatne i znacznie mniej dominujące wizualnie niż liście i pokrój rośliny.

Kolor

Liście są zielone do jasnozielonych, pędy zwykle czerwonobrązowe, a kwiaty bladoróżowe do różowofioletowych.

Toksyczność

Portulacaria afra jest powszechnie opisywana jako roślina jadalna i wykorzystywana tradycyjnie jako pożywienie, jednak w Atlasie nie traktujemy jej jako rośliny przeznaczonej do samodzielnego spożycia bez pewności co do pochodzenia egzemplarza i warunków uprawy.

Ciekawostki

Portulacaria afra jest często mylona z gruboszem jajowatym Crassula ovata ze względu na podobne, mięsiste liście i krzewiasty pokrój, ale należy do innej rodziny. Gatunek jest także często formowany jako bonsai dzięki drobnym liściom, rozgałęzionym pędom i dobrej tolerancji przycinania.