Atlas sukulentów

Rhipsalis baccifera

Rhipsalis jagodowy

RhipsalisCactaceae

Łatwa uprawa

Zwisający kaktus epifityczny o długich, cienkich i silnie rozgałęzionych pędach. W przeciwieństwie do większości kaktusów nie pochodzi z suchych pustyń, lecz z cieplejszych lasów, gdzie rośnie na drzewach lub skałach. Drobne białe kwiaty są później zastępowane przez charakterystyczne jasne, kuliste owoce przypominające jagody jemioły.

Fot. Tangopaso · Źródło · Public Domain (PD-self) — autor jako właściciel praw autorskich przekazał utwór do domeny publicznej na całym świecie; jeżeli nie jest to prawnie możliwe, udzielił bezwarunkowego prawa użycia w dowolnym celu

Rodzaj: Rhipsalis
Rodzina: Cactaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Umiarkowane
Okres kwitnienia: Zima – wiosna

O roślinie

Pochodzenie

Tropikalna i subtropikalna Ameryka, Afryka oraz Sri Lanka.

Naturalne środowisko

Rośnie przede wszystkim jako epifit na pniach i gałęziach drzew, a miejscami również jako litofit na skałach. Występuje w ciepłych lasach tropikalnych i subtropikalnych, gdzie korzysta z rozproszonego światła, podwyższonej wilgotności powietrza oraz luźnego, organicznego podłoża gromadzącego się w szczelinach kory i skał.

Wygląd

Tworzy liczne, bardzo cienkie, cylindryczne i zwisające pędy, które silnie się rozgałęziają i mogą tworzyć gęste, przewieszające się kępy. Pędy są zielone lub niebieskawozielone. Młode fragmenty mogą posiadać delikatnie owłosione areole oraz niewielkie szczecinki, które często zanikają wraz z dojrzewaniem pędów.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje jasne światło rozproszone lub lekki półcień. Może tolerować mniej światła niż typowe kaktusy pustynne. Delikatne poranne lub wieczorne słońce jest korzystne, natomiast ostre słońce w południe może powodować przebarwienia i uszkodzenia pędów.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać regularnie, gdy wierzchnia warstwa podłoża przeschnie. Nie należy dopuszczać ani do długotrwałego przesuszenia, ani do zalegania wody wokół korzeni. Zimą podlewanie można nieco ograniczyć, szczególnie przy niższej temperaturze i słabszym świetle.

Temperatura

Preferuje ciepłe warunki i temperatury pokojowe. Najlepiej rośnie w zakresie około 18–26°C. Zimą powinien być chroniony przed chłodem; bezpieczniej utrzymywać temperaturę powyżej około 10°C.

Wilgotność

Dobrze toleruje umiarkowaną lub podwyższoną wilgotność powietrza. Wymaga jednak dobrej cyrkulacji, aby ograniczyć ryzyko chorób i gnicia. Nie należy stale utrzymywać mokrego podłoża.

Podłoże

Wymaga luźnego, bardzo przepuszczalnego i napowietrzonego podłoża. Dobrze sprawdza się mieszanka przeznaczona dla epifitów lub sukulentów z dodatkiem kory, perlitu, pumeksu albo drobnego żwiru. Podłoże powinno szybko odprowadzać nadmiar wody, ale zachowywać nieco więcej wilgoci niż mieszanka dla kaktusów pustynnych.

Nawożenie

Wiosną i latem można stosować mocno rozcieńczony nawóz do kaktusów lub roślin epifitycznych co kilka tygodni. Jesienią nawożenie ograniczyć, a zimą zwykle wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać co kilka lat lub gdy korzenie wyraźnie wypełnią pojemnik. Roślina nie wymaga bardzo dużej doniczki i dobrze rośnie w wiszących pojemnikach. Podczas przesadzania należy uważać na kruche i łatwo odłamujące się pędy.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnaża się z sadzonek pędowych. Odcięte fragmenty należy pozostawiać na krótko do przeschnięcia, a następnie umieścić w lekkim i przepuszczalnym podłożu. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pędy mogą osiągać około 1–2 m długości lub więcej, tworząc rozległe, zwisające kępy.

Kwitnienie

Wzdłuż pędów pojawiają się drobne, lejkowate kwiaty w kolorze białym lub zielonkawobiałym. Po zapyleniu rozwijają się małe, okrągłe owoce, zwykle białe, półprzezroczyste lub bladoróżowe.

Kolor

Pędy są zielone lub niebieskawozielone. Kwiaty są białe lub zielonkawobiałe, natomiast owoce najczęściej białe, półprzezroczyste albo delikatnie różowe.

Toksyczność

Brak wiarygodnych danych wskazujących na istotną toksyczność gatunku. Roślina powinna być jednak traktowana przede wszystkim jako gatunek ozdobny i nie jest przeznaczona do spożycia.

Ciekawostki

Rhipsalis baccifera jest wyjątkowym przedstawicielem rodziny kaktusowatych, ponieważ jego naturalny zasięg obejmuje również Afrykę i Sri Lankę. Jest jednym z nielicznych kaktusów występujących naturalnie poza obiema Amerykami. Jego jasne owoce przypominają jagody jemioły, dlatego w języku angielskim gatunek nazywany jest „mistletoe cactus”.