Moje Sukulenty

Atlas sukulentów

Sempervivum tectorum

Rojnik murowy

SempervivumCrassulaceae

Łatwa uprawa

Wytrzymały, zimozielony sukulent tworzący zwarte rozety mięsistych liści i liczne odrosty. Z czasem rozrasta się w gęste, niskie kępy. Bardzo dobrze znosi mróz i jest szczególnie przydatny do skalniaków, murków, żwirowych rabat oraz pojemników pozostających na zewnątrz przez cały rok.

Sempervivum tectorum

Fot. GoranH · Źródło · Pixabay Content License

Rodzaj
Sempervivum
Rodzina
Crassulaceae
Trudność
Łatwa
Tempo wzrostu
Umiarkowane
Okres kwitnienia
Lato

O roślinie

Pochodzenie

Europa

Naturalne środowisko

Naturalny zasięg rozciąga się od Pirenejów po zachodni Półwysep Bałkański. Gatunek występuje w klimacie umiarkowanym, na otwartych, silnie nasłonecznionych stanowiskach o przepuszczalnym podłożu, często wśród skał, na kamienistych stokach i w szczelinach skalnych.

Wygląd

Tworzy niskie skupiska mięsistych rozet o średnicy do około 10 cm. Liście są grube, ostro zakończone i ułożone bardzo regularnie. Ich podstawowa barwa jest zielona lub niebieskawozielona, często z czerwonawym lub purpurowym wybarwieniem, którego intensywność zależy od światła, temperatury i pory roku. Roślina wytwarza liczne boczne rozety potomne, dzięki czemu szybko tworzy zwarte kobierce.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje pełne słońce. Duża ilość bezpośredniego światła sprzyja zwartemu pokrojowi i intensywniejszemu wybarwieniu rozet. Przy niedoborze światła rozety mogą stawać się luźniejsze i bardziej zielone.

Podlewanie

Dobrze znosi suszę. Rośliny uprawiane w pojemnikach podlewać po wyraźnym przeschnięciu podłoża. Egzemplarze rosnące w gruncie zwykle wymagają dodatkowego podlewania jedynie podczas dłuższych okresów suszy. Zimą należy przede wszystkim chronić roślinę przed długotrwałym zaleganiem wody.

Temperatura

Jest bardzo odporny na niskie temperatury i może pozostać na zewnątrz przez cały rok. Dobrze znosi silne mrozy, pod warunkiem że podłoże jest odpowiednio przepuszczalne i nie pozostaje stale mokre.

Wilgotność

Preferuje dobrą cyrkulację powietrza i nie wymaga wysokiej wilgotności. Szczególnie niekorzystny jest nadmiar wilgoci w okresie zimowym. Nie wymaga zraszania.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Najlepiej sprawdza się gleba piaszczysta, żwirowa lub kamienista z dużym udziałem składników mineralnych. W pojemniku należy zapewnić otwór odpływowy i unikać ciężkiego, zatrzymującego wodę podłoża.

Nawożenie

Ma niewielkie wymagania pokarmowe. W uprawie pojemnikowej można zastosować niewielką dawkę rozcieńczonego nawozu wiosną lub na początku sezonu wzrostu. Nadmierne nawożenie nie jest wskazane.

Przesadzanie

Rośliny w pojemnikach przesadzać wtedy, gdy kępa wyraźnie wypełni naczynie lub podłoże straci odpowiednią przepuszczalność. Podczas przesadzania można łatwo oddzielić młode rozety i wykorzystać je do rozmnażania.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnaża się przez oddzielanie bocznych rozet potomnych. Odrosty można odłączyć od rośliny matecznej i posadzić bezpośrednio w przepuszczalnym podłożu. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedyncze rozety osiągają zwykle do około 10 cm średnicy i około 10 cm wysokości. Cała kępa może z czasem rozrosnąć się do kilkudziesięciu centymetrów szerokości.

Kwitnienie

Dojrzała rozeta wydłuża się i wytwarza pęd kwiatostanowy do około 20 cm wysokości. Na jego szczycie pojawiają się liczne gwiazdkowate kwiaty w odcieniach różu i purpury. Po zakończeniu kwitnienia dana rozeta obumiera, ale pozostają otaczające ją rozety potomne.

Kolor

Liście są zielone, niebieskawozielone lub szarozielone, często z czerwonym albo purpurowym rumieńcem. Intensywność barw zmienia się w zależności od warunków i pory roku. Kwiaty są zwykle różowe lub purpuroworóżowe.

Toksyczność

Sempervivum tectorum jest uznawany za bezpieczny dla psów i kotów, jednak sok z liści może u niektórych osób powodować podrażnienie skóry. Roślina nie jest przeznaczona do spożycia.

Ciekawostki

Każda rozeta kwitnie tylko raz w życiu, a po kwitnieniu stopniowo obumiera. Cała kępa pozostaje jednak żywa dzięki licznym rozetom potomnym. Nazwa rodzaju Sempervivum wywodzi się z łaciny i nawiązuje do wyjątkowej trwałości tych roślin. Gatunek od dawna był sadzony na dachach i murach, co znalazło odzwierciedlenie w nazwie gatunkowej tectorum, związanej z dachami.