Atlas sukulentów

Sinocrassula yunnanensis

SinocrassulaCrassulaceae

Łatwa uprawa

Sinocrassula yunnanensis to niewielki, kępiasty sukulent tworzący liczne zwarte rozety złożone z drobnych, mięsistych, ostro zakończonych liści. W dobrym świetle roślina może przybierać ciemniejsze, sinozielone, purpurowe lub niemal czarniawe odcienie, dzięki czemu ma bardzo charakterystyczny wygląd.

Fot. Tangopaso · Źródło · Public Domain

Rodzaj: Sinocrassula
Rodzina: Crassulaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Umiarkowane
Okres kwitnienia: Najczęściej późnym latem i jesienią

O roślinie

Pochodzenie

Chiny, zachodnia część prowincji Junnan.

Naturalne środowisko

W naturze rośnie na dobrze przepuszczalnych, skalistych stanowiskach w górskich obszarach Junnanu. Spotykana jest w szczelinach skał i na żwirowych zboczach, gdzie podłoże szybko odprowadza nadmiar wody.

Wygląd

Tworzy niewielkie rozety złożone z licznych, gęsto ułożonych, mięsistych liści. Liście są wąskie, wydłużone, ostro zakończone i mogą mieć barwę od zielonej i sinozielonej po purpurowobrązową. Z czasem roślina intensywnie się rozrasta i może tworzyć zwarte skupiska wielu rozet.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje jasne stanowisko i toleruje bezpośrednie słońce po stopniowym przyzwyczajeniu. Przy dużej ilości światła rośliny zwykle zachowują bardziej zwarty pokrój i ciemniejsze wybarwienie.

Podlewanie

Podlewać umiarkowanie, dopiero po wyraźnym przeschnięciu podłoża. Roślina dobrze znosi krótkie okresy suszy, natomiast długotrwale mokre podłoże zwiększa ryzyko gnicia. Zimą podlewanie należy ograniczyć.

Temperatura

Dobrze rośnie w typowych temperaturach pokojowych. W okresie spoczynku może tolerować chłodniejsze warunki, ale w uprawie doniczkowej najlepiej chronić ją przed silnym mrozem.

Wilgotność

Nie wymaga podwyższonej wilgotności powietrza. Preferuje dobrą cyrkulację powietrza i nie powinna długo pozostawiać w wilgotnym otoczeniu.

Podłoże

Wymaga bardzo dobrze przepuszczalnego podłoża. Najlepiej sprawdzi się mieszanka do sukulentów z dodatkiem pumeksu, perlitu, żwiru lub gruboziarnistego piasku.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można nawozić oszczędnie rozcieńczonym nawozem do sukulentów. Zimą nawożenie należy ograniczyć lub wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać wtedy, gdy roślina wyraźnie wypełni doniczkę albo gdy podłoże straci przepuszczalność. Ze względu na skłonność do tworzenia licznych rozet dobrze sprawdzają się niezbyt głębokie, szersze pojemniki z odpływem.

Rozmnażanie

Łatwo rozmnaża się przez oddzielanie rozet oraz z sadzonek liściowych. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedyncze rozety pozostają niewielkie, zwykle mają tylko kilka centymetrów średnicy, ale starsza roślina może tworzyć znacznie szerszą, gęstą kępę.

Kwitnienie

Dojrzałe rozety mogą wytwarzać smukłe, rozgałęzione kwiatostany z licznymi drobnymi, białawymi kwiatami, często z czerwonawymi lub purpurowymi akcentami.

Kolor

Liście mogą być zielone, sinozielone, brunatnopurpurowe do bardzo ciemnych. Kwiaty są głównie białawe, często z czerwonawymi lub purpurowymi elementami.

Toksyczność

Brak wystarczająco dobrze udokumentowanych, gatunkowo specyficznych danych pozwalających jednoznacznie określić toksyczność Sinocrassula yunnanensis. Rośliny kolekcjonerskiej nie należy traktować jako przeznaczonej do spożycia.

Ciekawostki

Sinocrassula yunnanensis bywa mylona z gruboszem jajowatym (Crassula ovata), choć taksonomicznie jest od niego odległa. Poszczególne rozety są monokarpiczne — po kwitnieniu dana rozeta zamiera, ale cała kępa pozostaje żywa dzięki licznym rozetom potomnym.