Stapelia gigantea

Preferuje bardzo jasne stanowisko i dobrze znosi bezpośrednie słońce po aklimatyzacji. Niedobór światła może prowadzić do osłabienia wzrostu, luźniejszego pokroju i słabszego kwitnienia.

W okresie wzrostu podlewać umiarkowanie, dopiero po wyraźnym przeschnięciu podłoża. Nadmiar wody powinien swobodnie odpływać. Zimą podlewanie należy mocno ograniczyć, zwłaszcza przy niższej temperaturze.

W sezonie wzrostu dobrze rośnie w typowych temperaturach pokojowych. Zimą najlepiej utrzymywać roślinę jasno i sucho, w temperaturze około 10–15°C. Nie jest odporna na mróz i nie powinna być narażana na długotrwały chłód.

Najlepiej rośnie przy niskiej lub umiarkowanej wilgotności powietrza i dobrej cyrkulacji. Nie wymaga zraszania. Największym zagrożeniem jest połączenie chłodu z długo utrzymującym się mokrym podłożem.

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża dla sukulentów, najlepiej z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, lawa, perlit, drobny żwir lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi mieć sprawny odpływ.

W okresie aktywnego wzrostu można stosować oszczędnie rozcieńczony nawóz do sukulentów, mniej więcej raz w miesiącu lub rzadziej. Zimą nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzać co kilka lat albo wtedy, gdy kępa wyraźnie wypełni pojemnik lub podłoże straci odpowiednią przepuszczalność. Najlepiej stosować szerokie, niezbyt głębokie doniczki z dobrym odpływem.

Najłatwiej rozmnaża się z sadzonek pędowych oraz przez podział rozrośniętej kępy. Po odcięciu fragment pędu należy pozostawiać do zaschnięcia miejsca cięcia, a następnie umieścić w lekkim, przepuszczalnym podłożu. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion.