Atlas sukulentów

Agave potatorum

Agawa potatorum

AgaveAsparagaceae

Łatwa uprawa

Kompaktowa i bardzo zmienna agawa tworząca symetryczne rozety grubych, sztywnych liści w odcieniach zieleni, szarości i błękitu. Charakterystyczne ząbkowane brzegi oraz ciemny, często lekko skręcony kolec na końcu liścia nadają roślinie wyrazisty, geometryczny wygląd.

Fot. Pseudopanax · Źródło · Public Domain — autor, jako właściciel praw autorskich, zrzekł się praw i udostępnił pracę do dowolnego użycia bez warunków w zakresie dozwolonym przez prawo

Rodzaj: Agave
Rodzina: Asparagaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Wolne do umiarkowanego
Okres kwitnienia: Jesień

O roślinie

Pochodzenie

Meksyk

Naturalne środowisko

Występuje naturalnie w południowej części stanu Puebla, zachodnio-centralnym Veracruz oraz centralnej Oaxace. Rośnie głównie w sezonowo suchym biomie tropikalnym, na stanowiskach o bardzo dobrym drenażu i wysokim nasłonecznieniu.

Wygląd

Tworzy zwykle pojedynczą lub powoli rozrastającą się rozetę. Liście są grube, mięsiste, ale sztywne, jajowate do krótko lancetowatych i zwężają się ku podstawie. Ich barwa może być jasnozielona, niebieskawozielona, szaroniebieska lub niemal srebrzysta. Brzegi liści są uzbrojone w czerwonobrązowe kolce, a na końcu znajduje się większy, ciemny kolec, często lekko skręcony lub falisty.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje pełne słońce lub bardzo jasne stanowisko. W najgorętszych warunkach może korzystać z lekkiego cienia podczas najintensywniejszych godzin dnia. Do bezpośredniego słońca należy przyzwyczajać ją stopniowo.

Podlewanie

Wiosną i latem podlewać po dokładnym przeschnięciu podłoża. Podczas aktywnego wzrostu może otrzymywać nieco więcej wody, ale pomiędzy podlewaniami podłoże powinno wyraźnie wyschnąć. Jesienią podlewanie stopniowo ograniczać, a zimą utrzymywać roślinę niemal sucho.

Temperatura

W sezonie wzrostu dobrze rozwija się w typowych ciepłych warunkach. Zimą najlepiej zapewnić jej jasne, suche i chłodniejsze stanowisko. W uprawie doniczkowej bezpieczniej chronić ją przed mrozem i utrzymywać temperaturę powyżej około 5°C.

Wilgotność

Preferuje niską wilgotność powietrza i dobrą wentylację. Nie wymaga zraszania. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie chłodu z długo utrzymującym się mokrym podłożem.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego, mineralnego podłoża. Dobrze sprawdza się mieszanka dla kaktusów i sukulentów z dużym dodatkiem pumeksu, lawy, perlitu, drobnego żwiru lub gruboziarnistego piasku. Doniczka musi mieć sprawny odpływ.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można zastosować kilka niewielkich dawek nawozu o niskiej zawartości azotu. Zimą nawożenie należy całkowicie wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać co kilka lat lub wtedy, gdy roślina wyraźnie wypełni pojemnik. Najlepiej wybierać stabilną doniczkę z bardzo dobrym odpływem. Podczas pracy należy uważać na ostre kolce na brzegach i końcach liści.

Rozmnażanie

Rozmnaża się z nasion oraz przez oddzielanie odrostów u egzemplarzy, które je wytwarzają. Odrost najlepiej oddzielić po rozwinięciu własnych korzeni i posadzić w lekkim, bardzo przepuszczalnym podłożu.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Dojrzałe rozety mogą osiągać od około 10 do 90 cm średnicy, zależnie od formy i warunków. Pęd kwiatostanowy może osiągać około 3–5 m wysokości.

Kwitnienie

Dojrzała roślina wytwarza bardzo wysoki pęd kwiatostanowy z licznymi jasnozielonymi kwiatami, często z czerwonawym odcieniem i czerwonymi podsadkami. Po zakończeniu kwitnienia główna rozeta stopniowo obumiera.

Kolor

Liście mogą być jasnozielone, żółtawozielone, niebieskawozielone, szaroniebieskie lub srebrzystoszare. Kolce są zwykle czerwonobrązowe do ciemnobrązowych. Kwiaty są jasnozielone, często z delikatnym czerwonym odcieniem.

Toksyczność

Sok rośliny może działać drażniąco na skórę. Spożycie może być szkodliwe dla psów i kotów. Podczas przesadzania i dzielenia rośliny warto używać rękawic oraz unikać kontaktu soku z oczami i skórą.

Ciekawostki

Agave potatorum jest gatunkiem bardzo zmiennym pod względem wielkości, kształtu i koloru liści. Nazwa gatunkowa potatorum pochodzi od łacińskiego słowa odnoszącego się do pijących i nawiązuje do tradycyjnego wykorzystywania agaw do produkcji napojów alkoholowych. Jak wiele agaw, główna rozeta jest monokarpiczna — kwitnie tylko raz w życiu, a następnie obumiera.