Moje Sukulenty

Atlas sukulentów

Aloe humilis

Aloes niski

AloeAsphodelaceae

Łatwa uprawa

Niewielki, kępiasty aloes tworzący zwarte rozety szarozielonych lub niebieskawozielonych liści pokrytych licznymi jasnymi brodawkami i miękkimi kolcami. Mimo niewielkich rozmiarów wytwarza stosunkowo duże, intensywnie pomarańczowe lub szkarłatne kwiaty na smukłych pędach kwiatostanowych.

Aloe humilis

Fot. Tangopaso · Źródło · Public Domain

Rodzaj
Aloe
Rodzina
Asphodelaceae
Trudność
Łatwa
Tempo wzrostu
Wolne do umiarkowanego
Okres kwitnienia
Późna zima – wiosna

O roślinie

Pochodzenie

Republika Południowej Afryki

Naturalne środowisko

Występuje naturalnie w południowych Prowincjach Przylądkowych Republiki Południowej Afryki. Rośnie w strefie przejściowej pomiędzy obszarami o zimowych i letnich opadach, na suchych, dobrze zdrenowanych stanowiskach o przepuszczalnym podłożu.

Wygląd

Tworzy zwarte kępy złożone z licznych, niemal bezłodygowych rozet. Pojedyncza rozeta może osiągać około 20 cm średnicy. Liście są krótkie, grube, trójkątne, lekko wygięte ku środkowi i zwykle mają około 7–12 cm długości. Ich powierzchnia jest szarozielona lub niebieskawozielona, pokryta woskowym nalotem oraz licznymi jasnymi brodawkami. Na brzegach występują krótkie, miękkie, białawe kolce.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje dużo światła i dobrze toleruje pełne słońce. Silne nasłonecznienie pomaga zachować zwarty pokrój oraz szaroniebieskie wybarwienie liści. Przy niedoborze światła roślina może się rozluźniać i tracić kompaktową formę.

Podlewanie

W cieplejszej części roku podlewać umiarkowanie po wyraźnym przeschnięciu podłoża. Roślina dobrze znosi okresy suszy, ale podczas aktywnego wzrostu i prawidłowego podlewania rozwija się oraz kwitnie obficiej. Zimą podlewanie należy mocno ograniczyć.

Temperatura

Preferuje ciepłe warunki w okresie wzrostu. Zimą najlepiej zapewnić jej chłodniejsze i suche stanowisko. W uprawie doniczkowej najbezpieczniej chronić roślinę przed mrozem i utrzymywać temperaturę powyżej około 5°C.

Wilgotność

Preferuje niską do umiarkowanej wilgotność powietrza oraz dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Szczególnie niekorzystne jest połączenie chłodu, wysokiej wilgotności i stale mokrego podłoża.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, lawa, perlit, drobny żwir lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi posiadać sprawny odpływ.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można stosować mocno rozcieńczony nawóz do sukulentów co kilka tygodni. Nawożenie powinno być oszczędne, a zimą należy je całkowicie wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać co kilka lat lub gdy rozrastająca się kępa wypełni pojemnik. Podczas przesadzania można jednocześnie oddzielić część odrostów. Najlepiej stosować szerokie, dobrze zdrenowane doniczki.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnaża się przez oddzielanie odrostów i dzielenie większych kęp. Oddzielone rośliny należy pozostawiać na krótko do przeschnięcia ewentualnych uszkodzeń, a następnie posadzić w przepuszczalnym podłożu. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedyncze rozety osiągają zwykle do około 20 cm średnicy. Starsze egzemplarze tworzą dzięki licznym odrostom znacznie szersze, zwarte kępy.

Kwitnienie

Wytwarza smukłe pędy kwiatostanowe o wysokości około 20–35 cm. Na ich szczytach pojawiają się luźne skupiska zwisających, rurkowatych kwiatów długości około 4–5 cm. Kwiaty mają intensywną pomarańczową, koralową lub szkarłatną barwę.

Kolor

Liście są szarozielone, niebieskawozielone lub jasnozielone, często z wyraźnym woskowym nalotem i białawymi brodawkami oraz kolcami. Kwiaty są pomarańczowe, koralowe lub szkarłatne.

Toksyczność

Brakuje wystarczająco precyzyjnych danych dotyczących toksyczności Aloe humilis jako odrębnego gatunku. Roślina nie jest przeznaczona do spożycia i najbezpieczniej traktować ją wyłącznie jako gatunek ozdobny.

Ciekawostki

Aloe humilis pozostaje niewielki przez całe życie, ale wytwarza kwiaty bardzo duże w stosunku do rozmiaru rozet. Gatunek łatwo tworzy liczne odrosty, dzięki czemu z czasem powstają zwarte kolonie. Angielska nazwa „Hedgehog Aloe” nawiązuje do gęsto rozmieszczonych jasnych brodawek i kolców na liściach.