Atlas sukulentów

Gymnocalycium baldianum

GymnocalyciumCactaceae

Łatwa uprawa

Niewielki kaktus o spłaszczonym, kulistym pędzie i wyraźnych żebrach podzielonych na zaokrąglone brodawki. Szczególnie efektownie prezentuje się podczas kwitnienia, gdy na szczycie rośliny rozwijają się stosunkowo duże kwiaty w odcieniach różu, purpury i czerwieni.

Fot. Štěpán Uhlík · Źródło · Public Domain

Rodzaj: Gymnocalycium
Rodzina: Cactaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Tempo wzrostu jest umiarkowane. W dobrych warunkach może rozpocząć kwitnienie już jako stosunkowo młoda i niewielka roślina.
Okres kwitnienia: Późna wiosna – lato

O roślinie

Pochodzenie

Północno-zachodnia Argentyna, przede wszystkim prowincja Catamarca.

Naturalne środowisko

Rośnie na górskich stanowiskach północno-zachodniej Argentyny, zwykle na wysokości około 500–2000 m n.p.m. Spotykany jest na suchych, dobrze drenowanych terenach, często wśród traw i niskiej roślinności.

Wygląd

Tworzy najczęściej pojedynczy, spłaszczony lub kulisty pęd o barwie od szarozielonej i niebieskozielonej po ciemną, niemal niebieskoczarną. Pęd ma zwykle 9–11 szerokich żeber podzielonych głębokimi bruzdami na zaokrąglone brodawki. Z zagłębionych areoli wyrasta kilka cienkich, jasnobrązowych lub szarych cierni promienistych, często z czerwonawym odcieniem u nasady.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje pełne słońce lub bardzo jasne stanowisko z lekkim cieniowaniem podczas największych upałów. Zbyt mała ilość światła może prowadzić do mniej zwartego wzrostu i słabszego kwitnienia.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać umiarkowanie po wyraźnym przeschnięciu podłoża. Nadmiar wody musi swobodnie odpływać z doniczki. Zimą, szczególnie podczas chłodnego spoczynku, podlewanie należy bardzo mocno ograniczyć i utrzymywać roślinę niemal sucho.

Temperatura

W sezonie wzrostu dobrze radzi sobie w typowych temperaturach pokojowych. Zimą korzystne jest jasne, chłodniejsze stanowisko. Gatunek toleruje niskie dodatnie temperatury, jednak w uprawie doniczkowej bezpieczniej chronić go przed zamarzaniem.

Wilgotność

Preferuje niską wilgotność powietrza i dobrą wentylację. Nie wymaga zraszania. Długotrwałe połączenie wysokiej wilgotności, chłodu i mokrego podłoża zwiększa ryzyko gnicia.

Podłoże

Wymaga lekkiego i bardzo przepuszczalnego podłoża do kaktusów, najlepiej z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, żwir, perlit lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi mieć drożny odpływ.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można nawozić co 2–3 tygodnie mocno rozcieńczonym, zbilansowanym nawozem. Zimą nawożenie należy całkowicie wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać zwykle co 2–3 lata lub wtedy, gdy roślina wyraźnie przerośnie pojemnik albo podłoże utraci przepuszczalność. Najlepszym terminem jest początek okresu aktywnego wzrostu.

Rozmnażanie

Najczęściej rozmnaża się z nasion wysiewanych wczesną wiosną. Gatunek rzadko wytwarza odrosty.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Zwykle osiąga do około 10 cm wysokości. Pęd może dorastać do około 10–13 cm średnicy.

Kwitnienie

Na szczycie pędu rozwijają się szeroko otwierające, lejkowate kwiaty o średnicy około 3–4 cm. Najczęściej mają intensywną barwę różową, purpurowoczerwoną lub karminową, ale spotykane są również formy o kwiatach jaśniejszych.

Kolor

Pęd może być szarozielony, niebieskozielony, brązowawy lub bardzo ciemny. Ciernie są zwykle jasnoszare lub jasnobrązowe, często czerwonawe u nasady. Kwiaty najczęściej mają intensywne odcienie różu, purpury i czerwieni.

Toksyczność

Brakuje wiarygodnych, gatunkowo specyficznych danych wskazujących na istotną toksyczność Gymnocalycium baldianum dla ludzi lub zwierząt domowych. Rośliny nie należy traktować jako jadalnej. Ciernie mogą powodować drobne urazy mechaniczne.

Ciekawostki

Gymnocalycium baldianum potrafi rozpocząć kwitnienie już jako bardzo mały kaktus. W dobrych warunkach młode egzemplarze mogą wytwarzać kwiaty przy średnicy pędu wynoszącej zaledwie kilka centymetrów.