Atlas sukulentów

Mammillaria plumosa

MammillariaCactaceae

Średnia uprawa

Niewielki kaktus tworzący z czasem gęste, niskie kępy niemal całkowicie pokryte miękkimi, białymi cierniami przypominającymi delikatne pióra. Spomiędzy jasnej okrywy mogą pojawiać się niewielkie, kremowe lub bladożółte kwiaty.

Fot. TuJardínDesdeCero · Źródło · Pixabay Content License

Rodzaj: Mammillaria
Rodzina: Cactaceae
Trudność: Średnia
Tempo wzrostu: Wolne w młodym wieku. Po rozpoczęciu regularnego wytwarzania odrostów roślina stopniowo tworzy coraz większą, zwartą kępę.
Typ wzrostu: Kępiasty, kulisty

O roślinie

Pochodzenie

Meksyk, stany Coahuila, Nuevo León i Tamaulipas.

Naturalne środowisko

W naturze występuje w suchych i pustynnych rejonach północno-wschodniego Meksyku, gdzie zasiedla suche zarośla oraz inne siedliska o ograniczonej dostępności wody.

Wygląd

Tworzy kuliste do lekko wydłużonych, jasnozielone pędy o średnicy około 4–7 cm, które są prawie całkowicie ukryte pod gęstą warstwą białych cierni. Na każdej areoli wyrasta około 40 cienkich cierni promienistych. Są miękkie, przeplatają się ze sobą i mają charakterystyczne boczne włoski nadające im piórkowaty wygląd. Ciernie centralne nie występują.

Pielęgnacja

Światło

Wymaga dużej ilości światła. Dobrze rośnie w pełnym słońcu lub bardzo jasnym, lekko filtrowanym świetle. Do intensywnego bezpośredniego nasłonecznienia należy przyzwyczajać roślinę stopniowo.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać umiarkowanie, pozwalając podłożu dobrze przeschnąć pomiędzy kolejnymi podlewaniami. Nie należy pozostawianie wody na gęstych, pierzastych cierniach. Zimą podlewanie mocno ograniczyć i utrzymywać podłoże prawie suche, nie dopuszczając jednocześnie do długotrwałego skrajnego przesuszenia korzeni.

Temperatura

W sezonie wzrostu dobrze radzi sobie w typowych temperaturach pokojowych. Zimą korzystne jest jasne i chłodniejsze stanowisko, około 7–13°C. Gatunek toleruje krótki spadek temperatury do kilku stopni powyżej 0°C, ale w uprawie doniczkowej należy chronić go przed zamarzaniem.

Wilgotność

Preferuje niską wilgotność powietrza i dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Wilgoć utrzymująca się w gęstych cierniach oraz mokre podłoże zwiększają ryzyko problemów grzybowych i gnicia.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża do kaktusów z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, żwir, perlit lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi mieć drożny odpływ.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można stosować rozcieńczony, zbilansowany nawóz co 2–3 tygodnie. Zimą nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać wtedy, gdy kępa wyraźnie wypełni pojemnik lub podłoże straci odpowiednią przepuszczalność. Zwykle wystarcza zabieg wykonywany co kilka lat. Najlepiej przesadzać na początku okresu aktywnego wzrostu.

Rozmnażanie

Najłatwiej rozmnaża się przez oddzielanie odrostów. Możliwe jest również rozmnażanie z nasion wysiewanych wczesną wiosną w temperaturze około 19–24°C.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedyncze pędy osiągają około 4–7 cm wysokości i podobną średnicę. Starsze rośliny tworzą zwarte kępy osiągające około 25–40 cm szerokości.

Kwitnienie

Dojrzałe rośliny wytwarzają niewielkie, jasne kwiaty pojawiające się pomiędzy gęstymi białymi cierniami. Kwiaty mogą mieć słodkawy zapach i osiągają do około 1,5 cm długości.

Kolor

Pędy są jasnozielone, lecz niemal całkowicie zasłania je gęsta warstwa białych, pierzastych cierni. Kwiaty mają zwykle barwę kremowobiałą lub bladożółtą, czasem z delikatnym różowym albo czerwonawym paskiem na płatkach.

Toksyczność

Rodzaj Mammillaria jest uznawany za nietoksyczny dla ludzi i zwierząt domowych. U Mammillaria plumosa ciernie są wyjątkowo miękkie w porównaniu z wieloma innymi kaktusami, jednak kontakt z rośliną nadal powinien być ostrożny.

Ciekawostki

Charakterystyczne białe ciernie mają liczne delikatne włoski wyrastające wzdłuż ich osi, przez co przypominają miniaturowe ptasie pióra. Taka gęsta okrywa pomaga osłaniać powierzchnię pędu przed intensywnym słońcem.