Atlas sukulentów

Mammillaria vetula

MammillariaCactaceae

Łatwa uprawa

Niewielki, łatwo rozrastający się kaktus tworzący zwarte skupiska zielonych, cylindrycznych pędów. Gęste białe ciernie nadają roślinie delikatny, niemal oszroniony wygląd, a drobne kwiaty mają barwę od kremowej do bladożółtej.

Fot. Tangopaso · Źródło · Public Domain — właściciel praw autorskich zwolnił utwór do domeny publicznej na całym świecie; w jurysdykcjach, w których pełne zrzeczenie się praw nie jest możliwe, zezwolił na wykorzystanie utworu w dowolnym celu bez dodatkowych warunków.

Rodzaj: Mammillaria
Rodzina: Cactaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Wolne; roślina regularnie wytwarza jednak odrosty, dzięki czemu z czasem może utworzyć liczną kolonię pędów.
Typ wzrostu: Kępiasty, cylindryczny

O roślinie

Pochodzenie

Meksyk, od stanu Guanajuato po Veracruz.

Naturalne środowisko

Występuje w suchych rejonach Meksyku, gdzie zasiedla między innymi suche zarośla i skaliste zbocza. Część populacji rośnie również na wysoko położonych stanowiskach związanych z lasami sosnowymi.

Wygląd

Tworzy liczne kuliste do cylindrycznych, niebieskawozielone pędy pokryte spiralnie rozmieszczonymi brodawkami. Z areoli wyrastają liczne cienkie, białe ciernie promieniste oraz nieliczne ciernie centralne, które u części form mogą być słabo rozwinięte lub nieobecne. Roślina łatwo wytwarza odrosty i z czasem tworzy zwarte kępy.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje pełne słońce lub bardzo jasne, bezpośrednie światło. W najgorętszych godzinach dnia może korzystnie reagować na lekkie osłonięcie. Egzemplarze uprawiane wcześniej w słabszym świetle należy stopniowo przyzwyczajać do intensywnego słońca.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać dopiero po całkowitym wyschnięciu podłoża. Nadmiar wody musi swobodnie odpływać z doniczki. Zimą, podczas chłodniejszego spoczynku, podlewanie należy bardzo mocno ograniczyć lub wstrzymać.

Temperatura

W okresie wzrostu dobrze radzi sobie w typowych temperaturach pokojowych. Zimą korzystne jest chłodne, jasne stanowisko. Roślina może tolerować krótkotrwałe temperatury nieznacznie poniżej 0°C, jednak w uprawie doniczkowej bezpieczniej chronić ją przed mrozem.

Wilgotność

Preferuje niską lub umiarkowaną wilgotność powietrza i dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Wysoka wilgotność w połączeniu z chłodem i mokrym podłożem zwiększa ryzyko infekcji oraz gnicia.

Podłoże

Wymaga lekkiego i bardzo przepuszczalnego podłoża do kaktusów, najlepiej z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak żwir, pumeks, perlit lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi mieć drożny odpływ.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można stosować oszczędnie rozcieńczony nawóz przeznaczony dla kaktusów. Zimą, podczas spoczynku, nawożenie należy całkowicie wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać zwykle co 2–3 lata lub wtedy, gdy kępa wyraźnie przerośnie pojemnik. Najlepiej wykonywać zabieg na początku aktywnego sezonu wzrostu i używać doniczki tylko nieznacznie większej od poprzedniej.

Rozmnażanie

Łatwo rozmnaża się przez oddzielanie licznych odrostów. Możliwe jest również rozmnażanie z sadzonek pędowych oraz z nasion.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Pojedyncze pędy osiągają zwykle około 8–15 cm wysokości i do około 4 cm średnicy. Dzięki licznym odrostom starsze rośliny tworzą szersze, zwarte kępy.

Kwitnienie

Wytwarza niewielkie, lejkowate kwiaty pojawiające się w pobliżu wierzchołków pędów. Kwiaty mają zwykle około 1–1,7 cm średnicy i mogą układać się w luźny pierścień wokół szczytu rośliny.

Kolor

Pędy są niebieskawozielone, ale ich powierzchnię częściowo zasłaniają liczne białe ciernie. Ciernie centralne mogą być białe lub czerwonobrązowe. Kwiaty są kremowe, bladożółte lub cytrynowożółte, niekiedy z różowawym lub brązowawym pasem na płatkach.

Toksyczność

Mammillarie są uznawane za nietoksyczne dla ludzi oraz zwierząt domowych. Ciernie mogą jednak powodować bolesne skaleczenia, dlatego roślinę warto ustawić poza zasięgiem małych dzieci i zwierząt.

Ciekawostki

Epitet gatunkowy vetula pochodzi z łaciny i oznacza „staruszkę” lub „małą starą kobietę”. Nazwa nawiązuje do charakterystycznego wyglądu rośliny gęsto pokrytej jasnymi cierniami.