Atlas sukulentów

Astrophytum asterias

AstrophytumCactaceae

Średnia uprawa

Niewielki, spłaszczony kaktus o regularnym, gwiaździstym pokroju i całkowitym braku cierni. Ciemnozielony pęd pokrywają drobne jasne kropki oraz wełniste areole, a dojrzałe rośliny wytwarzają duże, żółte kwiaty z ciepło zabarwionym środkiem.

Fot. Konstantin A. Kraevsky · Źródło · Public Domain

Rodzaj: Astrophytum
Rodzina: Cactaceae
Trudność: Średnia
Tempo wzrostu: Wolne
Okres kwitnienia: Wiosna – lato

O roślinie

Pochodzenie

Południowy Teksas w Stanach Zjednoczonych oraz północno-wschodni Meksyk, przede wszystkim stany Nuevo León i Tamaulipas.

Naturalne środowisko

Rośnie w suchych i półsuchych zaroślach oraz na otwartych stanowiskach pustynnych. W naturze pęd często pozostaje bardzo niski i częściowo zagłębiony w podłożu, dzięki czemu nad powierzchnię wystaje głównie jego spłaszczona górna część.

Wygląd

Tworzy pojedynczy, silnie spłaszczony, kulisty pęd o średnicy zwykle około 3–8 cm, choć starsze egzemplarze mogą być większe. Najczęściej ma 8 szerokich, płaskich żeber. Powierzchnia jest ciemnozielona lub szarozielona i pokryta licznymi drobnymi, białawymi kropkami. Na środku każdego żebra znajdują się regularnie rozmieszczone, okrągłe, wełniste areole. Gatunek nie wytwarza cierni.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje bardzo jasne światło i kilka godzin łagodniejszego bezpośredniego słońca. Roślinę należy stopniowo przyzwyczajać do intensywnego nasłonecznienia. Zbyt mała ilość światła prowadzi do mniej zwartego wzrostu.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać oszczędnie, dopiero po całkowitym wyschnięciu podłoża. Nadmiar wody musi swobodnie odpływać z doniczki. Zimą, podczas chłodniejszego spoczynku, utrzymywać roślinę praktycznie sucho.

Temperatura

W okresie wzrostu dobrze radzi sobie w typowych temperaturach pokojowych. Zimą najlepiej zapewnić jasne, suche i chłodniejsze stanowisko, około 5–15°C. Nie należy narażać rośliny doniczkowej na długotrwały mróz.

Wilgotność

Preferuje niską wilgotność powietrza i bardzo dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Wysoka wilgotność, szczególnie w połączeniu z chłodem i mokrym podłożem, zwiększa ryzyko gnicia.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego, głównie mineralnego podłoża z niewielkim udziałem materii organicznej. Dobrze sprawdza się mieszanka zawierająca pumeks, żwir, perlit lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi mieć drożny odpływ.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można zastosować rozcieńczony, zbilansowany nawóz 2–3 razy w sezonie. Zimą nawożenie należy całkowicie wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać oszczędnie, zwykle wtedy, gdy roślina wyraźnie wypełni pojemnik lub podłoże straci przepuszczalność. Najlepszym terminem jest początek okresu aktywnego wzrostu. Po przesadzeniu warto odczekać kilka dni przed pierwszym podlewaniem.

Rozmnażanie

Najczęściej rozmnaża się z nasion. Typowa forma zwykle pozostaje pojedyncza i nie tworzy licznych odrostów.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Zwykle osiąga około 2–6 cm wysokości i 3–8 cm średnicy. Starsze egzemplarze uprawiane w dobrych warunkach mogą osiągać większą średnicę.

Kwitnienie

Wytwarza duże, lejkowate kwiaty wyrastające z wierzchołka pędu. Kwiaty są zwykle jasnożółte, często z pomarańczowym lub czerwonawym gardłem, i mogą być większe niż sam widoczny pęd młodej rośliny.

Kolor

Pęd jest najczęściej ciemnozielony do szarozielonego, z jasnymi, białawymi kropkami i kremowymi lub żółtawymi, wełnistymi areolami. Kwiaty są zwykle żółte, często z cieplejszym pomarańczowym lub czerwonawym środkiem.

Toksyczność

Brakuje wiarygodnych, gatunkowo specyficznych danych wskazujących na istotną toksyczność Astrophytum asterias dla ludzi lub zwierząt domowych. Rośliny nie należy traktować jako jadalnej.

Ciekawostki

W naturalnym środowisku Astrophytum asterias rośnie bardzo nisko i może być niemal całkowicie zagłębiony w podłożu. Dzięki spłaszczonemu, gwiaździstemu kształtowi z góry przypomina rozgwiazdę lub jeżowca.