Astrophytum ornatum

Wymaga dużej ilości światła i dobrze znosi bezpośrednie słońce. W uprawie pod szkłem podczas najgorętszych godzin lata może korzystać z lekkiego filtrowania światła, jeśli wcześniej nie była zahartowana. Niedobór światła prowadzi do nienaturalnego wydłużania pędu, osłabienia cierni i utraty zwartego pokroju.

Od wiosny do wczesnej jesieni należy podlewać obficie, ale dopiero po całkowitym lub niemal całkowitym wyschnięciu podłoża. Nadmiar wody musi swobodnie wypłynąć z doniczki i nie może pozostawać w osłonce. Wraz ze spadkiem temperatur jesienią podlewanie należy stopniowo ograniczać, a podczas chłodnego zimowania utrzymywać roślinę praktycznie sucho. Mokre podłoże przy niskiej temperaturze jest jedną z najczęstszych przyczyn gnicia.

W okresie wzrostu dobrze odpowiadają mu ciepłe warunki i wysoka temperatura przy dobrej wentylacji. Zimą korzystne jest jasne, suche i chłodne stanowisko w temperaturze około 5–10°C. W uprawie domowej nie należy narażać rośliny na mróz; krótkotrwała tolerancja niskiej temperatury dotyczy przede wszystkim dobrze zahartowanych i całkowicie suchych okazów i nie powinna być traktowana jako standard uprawy.

Preferuje niską lub umiarkowaną wilgotność powietrza oraz bardzo dobrą wentylację. Nie wymaga zraszania. Długotrwale wysoka wilgotność, zwłaszcza połączona z chłodem i mokrym podłożem, zwiększa ryzyko chorób grzybowych i zgnilizny.

Wymaga bardzo przepuszczalnego, szybko wysychającego podłoża do kaktusów z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, lawa, żwir, gruby piasek lub perlit. Mieszanka nie powinna długo zatrzymywać wody ani zbijać się wokół korzeni. Doniczka musi posiadać otwór odpływowy.

W okresie aktywnego wzrostu wystarcza oszczędne nawożenie nawozem przeznaczonym do kaktusów i sukulentów, o niskiej zawartości azotu, najlepiej w dawce rozcieńczonej względem zaleceń producenta. Zwykle wystarcza jedno lub kilka lekkich nawożeń w sezonie. Nie należy nawozić rośliny zimą ani bezpośrednio po przesadzeniu lub uszkodzeniu korzeni.

Przesadza się zwykle co dwa lub trzy lata albo wtedy, gdy korzenie wypełnią doniczkę lub podłoże straci przepuszczalność. Najlepszym terminem jest początek sezonu wzrostu. Nowa doniczka powinna być tylko nieznacznie większa od poprzedniej, a po uszkodzeniu korzeni podczas przesadzania warto odczekać kilka dni przed pierwszym podlewaniem.

Najpewniejszą i typową metodą rozmnażania jest wysiew nasion. Nasiona wysiewa się wiosną do drobnego, przepuszczalnego podłoża i utrzymuje w cieple do czasu kiełkowania. Gatunek zwykle pozostaje pojedynczy i nie tworzy regularnie odrostów nadających się do łatwego rozmnażania wegetatywnego.