Moje Sukulenty

Atlas sukulentów

Crassula perforata

Grubosz dziurkowany

CrassulaCrassulaceae

Łatwa uprawa

Crassula perforata to niewielki, krzewiasty sukulent o charakterystycznych parach trójkątnych liści, które obejmują pęd i sprawiają wrażenie nawleczonych jeden nad drugim. Przy mocnym świetle brzegi liści mogą przyjmować różowy lub czerwonawy odcień.

Crassula perforata

Fot. Ірина Бучнєва · Źródło · Creative Commons CC0 1.0 Universal

Rodzaj
Crassula
Rodzina
Crassulaceae
Trudność
Łatwa
Tempo wzrostu
Wolne do umiarkowanego; w opracowaniach ogrodniczych podaje się osiąganie pełnych rozmiarów w ciągu około 5–10 lat.
Okres kwitnienia
Wiosna
Typ wzrostu
Krzewiasty, z czasem lekko przewieszający

O roślinie

Pochodzenie

Gatunek pochodzi z Republiki Południowej Afryki. naturalny zasięg od południowej części Prowincji Przylądkowych po KwaZulu-Natal.

Naturalne środowisko

W naturze rośnie jako sukulentowy półkrzew przede wszystkim w biomie subtropikalnym. Jest przystosowany do dobrze przepuszczalnych siedlisk i okresowych niedoborów wody.

Wygląd

Roślina tworzy rozgałęziające się pędy z gęsto ułożonymi parami mięsistych, trójkątnych liści. Liście są zielone do szarozielonych, a ich brzegi mogą różowieć lub czerwienieć w intensywnym świetle. Starsze pędy mogą się wydłużać i lekko przewieszać, dzięki czemu roślina tworzy luźne, wielopędowe kępy.

Pielęgnacja

Światło

Crassula perforata dobrze rośnie w pełnym słońcu. Duża ilość światła pomaga utrzymać zwarty pokrój oraz różowe lub czerwone obrzeżenia liści. Przy niedoborze światła pędy się wydłużają, a odległości między parami liści rosną.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać umiarkowanie, dopiero gdy podłoże wyraźnie przeschnie. Zimą i podczas spoczynku podlewanie powinno być bardzo oszczędne. Nadmiar wody i stale wilgotne podłoże mogą prowadzić do gnicia korzeni oraz podstawy pędów.

Temperatura

Gatunek toleruje niskie temperatury, ale nie wytrzymuje zamarzania. W uprawie domowej najlepiej chronić roślinę przed mrozem i utrzymywać ją zimą w jasnym, chłodniejszym miejscu z ograniczonym podlewaniem.

Wilgotność

Preferuje suche lub umiarkowanie suche, przewiewne powietrze. Nie wymaga zraszania. Wysoka wilgotność w połączeniu z chłodem i mokrym podłożem zwiększa ryzyko gnicia.

Podłoże

Najlepsze jest przepuszczalne podłoże dla sukulentów, najlepiej mieszanka bez torfu oparta na podłożu gliniastym z dodatkiem dużej ilości grysu, pumeksu, perlitu albo drobnego żwiru. Doniczka musi mieć otwór odpływowy.

Nawożenie

Zaleca się podanie zbilansowanego płynnego nawozu dwa lub trzy razy w sezonie wzrostu. Nawóz powinien być rozcieńczony i stosowany oszczędnie. Jesienią i zimą nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać, gdy korzenie wypełnią doniczkę albo podłoże przestanie szybko odprowadzać wodę. Najlepiej zrobić to na początku okresu wzrostu. Po przesadzeniu warto odczekać kilka dni przed podlaniem, szczególnie jeśli korzenie zostały uszkodzone.

Rozmnażanie

Gatunek można rozmnażać z nasion wysiewanych po dojrzeniu oraz przez odrosty, sadzonki korzeniowe, pędowe i liściowe. W warunkach domowych najłatwiejsze jest ukorzenianie fragmentów pędów po wcześniejszym przeschnięciu miejsca cięcia.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Maksymalna wysokość i szerokość w przedziale 0,1–0,5 m. W uprawie doniczkowej roślina zwykle pozostaje mniejsza, ale z wiekiem może tworzyć szeroką, rozgałęzioną kępę.

Kwitnienie

Dojrzała roślina może wytwarzać drobne, bladożółte kwiaty zebrane w niewielkie kwiatostany na końcach pędów. W warunkach domowych kwitnienie zależy od wieku rośliny, ilości światła i przebiegu zimowego spoczynku.

Kolor

Liście są zielone do szarozielonych, często z różowym lub czerwonym obrzeżeniem. Kwiaty są drobne i bladożółte.

Toksyczność

Nie znaleziono wiarygodnej, gatunkowej oceny toksyczności Crassula perforata dla ludzi, psów ani kotów. Z tego powodu nie należy opisywać jej jako potwierdzonej nietoksycznej. Najbezpieczniej ograniczyć możliwość spożycia rośliny przez dzieci i zwierzęta.

Ciekawostki

Para liści układa się tak, jakby była nawleczona na pęd — stąd angielska nazwa zwyczajowa string of buttons (sukulent guziczkowy). Przy mocnym świetle brzegi liści łatwo różowieją lub czerwienieją.