Atlas sukulentów

Euphorbia lactea

Wilczomlecz mleczny

EuphorbiaEuphorbiaceae

Łatwa uprawa

Silnie rozgałęziający się sukulent o kandelabrowym pokroju i charakterystycznych, trójkanciastych pędach z jasnym marmurkowaniem. Mimo wyglądu przypominającego kaktusa należy do rodziny wilczomleczowatych i po uszkodzeniu wydziela drażniący mleczny sok.

Fot. ignartonosbg · Źródło · Pixabay Content License

Rodzaj: Euphorbia
Rodzina: Euphorbiaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Szybkie

O roślinie

Pochodzenie

Sri Lanka

Naturalne środowisko

Naturalnie występuje na Sri Lance w sezonowo suchym klimacie tropikalnym. Jest przystosowany do okresowych niedoborów wody i wysokich temperatur. Poza naturalnym zasięgiem jest szeroko uprawiany w regionach tropikalnych i miejscami zadomowił się poza uprawą.

Wygląd

Tworzy wyprostowane, silnie rozgałęzione pędy przypominające kandelabr. Pędy są zwykle trójkanciaste, czasem czterokanciaste, zielone z charakterystycznymi jaśniejszymi, białawymi lub limonkowymi marmurkowymi przebarwieniami. Wzdłuż krawędzi żeber występują krótkie, parzyste ciernie. Liście są bardzo drobne, nietrwałe i szybko opadają.

Pielęgnacja

Światło

Preferuje bardzo jasne stanowisko i dobrze znosi bezpośrednie słońce po odpowiednim przyzwyczajeniu. Może również rosnąć w lekkim półcieniu. Niedobór światła prowadzi do słabszego wzrostu i mniej zwartego pokroju.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać obficie, ale dopiero po wyraźnym przeschnięciu podłoża. Nadmiar wody może prowadzić do gnicia korzeni i podstawy pędów. Jesienią podlewanie stopniowo ograniczać, a zimą utrzymywać roślinę znacznie bardziej sucho.

Temperatura

Preferuje ciepłe warunki. W sezonie wzrostu dobrze rozwija się w temperaturach około 20–30°C. Zimą najlepiej utrzymywać temperaturę powyżej około 10°C. Nie jest odporny na mróz.

Wilgotność

Preferuje niską do umiarkowanej wilgotność powietrza oraz dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Szczególnie niekorzystne jest połączenie chłodu, wysokiej wilgotności i mokrego podłoża.

Podłoże

Wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża przeznaczonego dla sukulentów, z dużym udziałem składników mineralnych, takich jak pumeks, lawa, żwir, perlit lub gruboziarnisty piasek. Doniczka musi mieć sprawny odpływ.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu można stosować rozcieńczony nawóz do sukulentów co kilka tygodni. Należy unikać nadmiernego nawożenia azotem. Zimą nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać zwykle co 2–3 lata lub gdy korzenie wyraźnie wypełnią pojemnik. Podczas przesadzania należy używać rękawic i uważać na ciernie oraz mleczny sok wydzielający się po uszkodzeniu tkanek.

Rozmnażanie

Najczęściej rozmnaża się z sadzonek pędowych. Po odcięciu sadzonki należy usunąć wypływający mleczny sok i pozostawiać miejsce cięcia do całkowitego zaschnięcia przed umieszczeniem w przepuszczalnym podłożu. Formy grzebieniaste i silnie wariegowane są często rozmnażane przez szczepienie.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

W sprzyjających warunkach może osiągać około 3–6 m wysokości lub więcej. W uprawie doniczkowej zwykle pozostaje znacznie mniejszy i jego rozmiar można kontrolować przez cięcie.

Kwitnienie

Wytwarza bardzo drobne i niepozorne kwiatostany typowe dla rodzaju Euphorbia. Nie stanowią głównej ozdoby rośliny i w uprawie doniczkowej pojawiają się rzadko.

Kolor

Pędy są ciemnozielone z charakterystycznym białawym, kremowym lub limonkowym marmurkowaniem. Starsze fragmenty mogą z czasem korkowacieć i przybierać brązowawy odcień. Kwiatostany są drobne i niepozorne.

Toksyczność

Roślina jest toksyczna i po uszkodzeniu wydziela biały, mleczny lateks. Sok może silnie podrażniać skórę, oczy i błony śluzowe oraz jest szkodliwy po spożyciu. Podczas cięcia lub przesadzania należy używać rękawic, a roślinę trzymać poza zasięgiem dzieci i zwierząt domowych.

Ciekawostki

Euphorbia lactea często jest mylona z kaktusem ze względu na sukulentowe, żebrowane pędy i ciernie, lecz należy do zupełnie innej rodziny botanicznej. Bardzo popularne w uprawie są również jej formy grzebieniaste i wariegowane, które często sprzedaje się jako szczepione rośliny o wachlarzowatym pokroju.