Euphorbia obesa

Preferuje dużo światła i może być uprawiana w pełnym słońcu. Przy niedoborze światła traci zwarty, regularny kształt i może nadmiernie się wydłużać. Egzemplarze wcześniej uprawiane w słabszym świetle należy stopniowo aklimatyzować do silnego słońca.

W okresie aktywnego wzrostu podlewać umiarkowanie dopiero po wyraźnym przeschnięciu podłoża. Nadmiar wody łatwo prowadzi do gnicia korzeni i podstawy pędu. Zimą podlewanie należy znacznie ograniczyć, szczególnie podczas chłodniejszego zimowania.

W okresie wzrostu dobrze rozwija się w typowych ciepłych warunkach domowych. Zimą najlepiej zapewnić jej jasne, suche i chłodniejsze stanowisko w temperaturze około 5–12°C. W uprawie doniczkowej bezpieczniej chronić ją przed mrozem.

Preferuje niską do umiarkowanej wilgotność powietrza oraz dobrą cyrkulację. Nie wymaga zraszania. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie niskiej temperatury z długo utrzymującą się wilgocią w podłożu.

Wymaga bardzo przepuszczalnego, głównie mineralnego podłoża. Dobrze sprawdza się mieszanka pumeksu, lawy, żwiru, perlitu lub gruboziarnistego piasku z niewielkim dodatkiem części organicznej.

W okresie aktywnego wzrostu można stosować rozcieńczony nawóz do sukulentów lub kaktusów. Nawozić oszczędnie, unikając nadmiaru azotu. Zimą nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzać rzadko, zwykle co kilka lat lub gdy system korzeniowy wyraźnie wypełni pojemnik. Najlepiej używać stosunkowo płytkiej doniczki z dużym otworem odpływowym. Po przesadzeniu warto odczekać kilka dni przed pierwszym podlewaniem.

Najczęściej rozmnaża się z nasion. Gatunek jest dwupienny, dlatego do uzyskania nasion potrzebne są jednocześnie kwitnące rośliny męskie i żeńskie. Sporadycznie pojawiające się odrosty mogą być oddzielane i ukorzeniane.