Atlas sukulentów

Sedum burrito

SedumCrassulaceae

Łatwa uprawa

Sedum burrito to zwisający sukulent o gęsto ułożonych, krótkich i mięsistych liściach. Z czasem tworzy długie, przewieszające się pędy, dzięki czemu szczególnie dobrze prezentuje się w wiszących doniczkach.

Fot. użytkownik · własna — użytkownik deklaruje prawo do wykorzystania fotografii w projekcie „Moje Sukulenty”

Rodzaj: Sedum
Rodzina: Crassulaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Brak jednoznacznej, ilościowej klasyfikacji tempa wzrostu. Roślina stopniowo wydłuża liczne przewieszające się pędy, które z czasem mogą osiągać około 1 m długości.
Okres kwitnienia: Od późnej wiosny do wczesnej jesieni; w opisach podawano także wiosnę i lato.
Typ wzrostu: Zwisający, płożąco-przewieszający

O roślinie

Pochodzenie

Meksyk, stan Veracruz. Ten obszar uznawany jest za naturalny zasięg gatunku.

Naturalne środowisko

Sedum burrito to sukulentowy półkrzew związany przede wszystkim z sezonowo suchym biomem tropikalnym. Starsze materiały Dokładniejsze opracowania wskazują, że Veracruz jako naturalny zasięg.

Wygląd

Roślina tworzy długie, zwisające pędy gęsto pokryte grubymi, zaokrąglonymi, szarozielonymi liśćmi. pędy osiągające około 1 m długości. Liście łatwo odrywają się przy dotykaniu, co jest typowe dla tego typu zwisających sedum.

Pielęgnacja

Światło

Zaleca się jasne, filtrowane światło, a pełne słońce do półcienia. W mieszkaniu odpowiednie jest więc bardzo jasne miejsce, przy czym roślinę warto stopniowo przyzwyczajać do intensywnego bezpośredniego słońca.

Podlewanie

W okresie aktywnego wzrostu podlewać dokładnie, ale pozwalać podłożu przeschnąć przed kolejnym podlewaniem. Zaleca się oszczędne podlewanie zimą. Gatunek dobrze znosi okresy suszy, natomiast stale mokre podłoże zwiększa ryzyko gnicia.

Temperatura

Sedum burrito toleruje niskie temperatury jedynie do momentu zamarzania. W uprawie domowej należy chronić ją przed mrozem; latem może być wystawiana na zewnątrz po ustąpieniu ryzyka przymrozków.

Wilgotność

Nie wymaga wysokiej wilgotności powietrza. dobrą tolerancję suchego powietrza w pomieszczeniach oraz potrzebę dobrej wentylacji.

Podłoże

Zaleca się przepuszczalne, bez torfu podłoże gliniaste z dodatkiem perlitu. Kluczowe jest szybkie odprowadzanie nadmiaru wody i unikanie ciężkiej, długo wilgotnej mieszanki.

Nawożenie

W okresie aktywnego wzrostu Zaleca się raz w miesiącu zastosowanie płynnego nawozu w połowie zalecanej dawki. Zimą, gdy wzrost jest ograniczony, nawożenie należy wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać, gdy roślina wyraźnie przerasta doniczkę. Zaleca się przesadzanie wiosną do przepuszczalnego podłoża i unikanie nadmiernie dużych pojemników.

Rozmnażanie

oderwane liście Sedum burrito łatwo się ukorzeniają. Najprościej pozostawiać zdrowy liść do zabliźnienia, a następnie ułożyć go na przepuszczalnym podłożu i utrzymywać w jasnym miejscu bez nadmiernej wilgoci.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Część nad podłożem osiąga około 10 cm wysokości, zwisające pędy mogą mieć do około 1 m długości, a cała roślina może dorastać do około 30 cm wysokości.

Kwitnienie

Sedum burrito wytwarza atrakcyjne różowe kwiaty. drobne, różowawe kwiaty pojawiające się na końcach pędów.

Kolor

Liście są szarozielone do niebieskawozielonych; przy silnym świetle końcówki mogą nabierać różowawego odcienia. Kwiaty są różowe.

Toksyczność

Brakuje wiarygodnej, gatunkowo specyficznej klasyfikacji toksyczności Sedum burrito. Blisko spokrewnione Sedum morganianum jako nietoksyczne dla psów, kotów i koni, ale tej informacji nie należy automatycznie przenosić na Sedum burrito. Dlatego brak pewnych danych dla tego gatunku pozostaje zaznaczony.

Ciekawostki

Sedum burrito jest obecnie uznawany za odrębny, zaakceptowany gatunek, a nie odmianę Sedum morganianum. Nazwa została opublikowana przez Reida Morana w 1977 roku. Gatunek jest szczególnie popularny jako roślina do wiszących pojemników ze względu na długie, gęsto ulistnione pędy.