Atlas sukulentów

Sedum × rubrotinctum

SedumCrassulaceae

Łatwa uprawa

Sedum × rubrotinctum to niski, rozrastający się sukulent o charakterystycznych, grubych liściach przypominających fasolki. Liście są zwykle zielone, ale przy silnym świetle lub chłodzie ich końcówki mogą wybarwiać się na czerwono lub brązowoczerwono.

Fot. carlosfx · Źródło · Pixabay Content License

Rodzaj: Sedum
Rodzina: Crassulaceae
Trudność: Łatwa
Tempo wzrostu: Około 2–5 lat do osiągnięcia docelowych rozmiarów.
Okres kwitnienia: Wiosna i lato; dokładny termin zależy od warunków uprawy.
Typ wzrostu: Niski, rozgałęziający się, rozłożysty do przewieszającego

O roślinie

Pochodzenie

Mieszaniec sztuczny o pochodzeniu ogrodowym. Sedum × rubrotinctum R.T.Clausen za sztuczny mieszaniec Sedum pachyphyllum × Sedum stahlii.

Naturalne środowisko

Jako mieszaniec sztuczny Sedum × rubrotinctum nie ma własnego naturalnego stanowiska. Nie należy przypisywać mu naturalnego zasięgu tak, jak gatunkowi występującemu dziko.

Wygląd

Roślina tworzy niskie, rozgałęziające się i z czasem przewieszające pędy. Mięsiste, cylindryczne do lekko jajowatych liście mają około 2 cm długości i są spiralnie ułożone wokół pędów. Opisy wskazują, że je jako błyszcząco zielone z czerwonymi końcówkami, które w silnym świetle mogą ciemnieć do brązowoczerwonych odcieni.

Pielęgnacja

Światło

Zaleca się pełne słońce, a w uprawie pod osłonami jasne, filtrowane światło. Duża ilość światła sprzyja zwartemu pokrojowi i charakterystycznemu czerwienieniu końcówek liści.

Podlewanie

W okresie wzrostu podlewać obficie, ale dopiero po przeschnięciu podłoża. Zaleca się znacznie oszczędniejsze podlewanie zimą. Roślina dobrze znosi krótkie okresy suszy; nadmierne podlewanie sprzyja gnicia korzeni.

Temperatura

Klasyfikuje się Sedum × rubrotinctum jako H3, czyli roślinę tolerującą w sprzyjających warunkach temperatury mniej więcej od -5 do 1°C. W uprawie doniczkowej bezpieczniej chronić roślinę przed przemarzaniem, ponieważ korzenie w pojemniku są bardziej narażone na chłód.

Wilgotność

Nie wymaga wysokiej wilgotności powietrza. Najlepiej rośnie w przewiewnych warunkach, w których podłoże szybko przesycha pomiędzy podlewaniami.

Podłoże

Zaleca się dobrze przepuszczalne podłoże na bazie ziemi gliniastej z dodatkiem perlitu. Kluczowe jest szybkie odprowadzanie nadmiaru wody i unikanie ciężkiej, stale wilgotnej mieszanki.

Nawożenie

W sezonie wzrostu Zaleca się raz w miesiącu płynny nawóz zastosowany w połowie zalecanej dawki. Zimą nawożenie należy ograniczyć lub wstrzymać.

Przesadzanie

Przesadzać, gdy roślina wyraźnie przerasta pojemnik lub podłoże traci przepuszczalność. Najlepiej użyć tylko nieznacznie większej doniczki z odpływem i świeżego, bardzo przepuszczalnego podłoża dla sukulentów.

Rozmnażanie

Zaleca się rozmnażanie przez podział lub sadzonki liściowe. Oderwane zdrowe liście łatwo ukorzeniają się po ułożeniu na przepuszczalnym podłożu, dlatego roślina może również samoistnie rozprzestrzeniać się z opadłych liści.

Cechy rośliny

Maksymalny rozmiar

Wysokość i szerokość w zakresie około 0,1–0,5 m, przy czym sama roślina zwykle pozostaje niska. W uprawie okazy osiągają zwykle około 15–30 cm wysokości.

Kwitnienie

Opisy wskazują drobne żółte kwiaty pojawiające się latem; w innych opracowaniach podawano też jasnożółte kwiaty w połowie wiosny.

Kolor

Liście są zielone z czerwonymi lub brązowoczerwonymi końcówkami, a przy silnym świetle mogą wybarwiać się intensywniej. Kwiaty są drobne i żółte.

Toksyczność

Roślina może być lekko toksyczna dla zwierząt domowych. Brak potwierdzonej, gatunkowo specyficznej oceny toksyczności dla ludzi, dlatego nie należy traktować jej jako bezpiecznej do spożycia.

Ciekawostki

Przez lata roślina była powszechnie opisywana bez znaku mieszańca jako Sedum rubrotinctum. Obecnie klasyfikuje się ją jako Sedum × rubrotinctum R.T.Clausen i uznaje za sztuczny mieszaniec Sedum pachyphyllum × Sedum stahlii. Popularna nazwa nawiązuje do charakterystycznego, ziarnopodobnego kształtu liści.